In de twee voorgaande uitgaven van de Nieuwsflits was Gerard-Jan Kramer de ontdekking van het jaar. Halve dagboeken wijdde hij aan zijn intrede in de fiets- en zwemwereld, en dat alles op een manier geschreven dat het (vooral voor mannen) erg herkenbaar is. De webredactie kan alvast verraden dat de komende twee Nieuwsflitsen in het teken zullen staan van Gerard-Jan's intrede in de triathlonwereld vanwege zijn voorbereiding en deelname aan de kwart van Huizen. Voordat het zover is eerst maar even genieten van zijn deelname aan de ATB-Lentetocht, afgelopen zaterdag in Nunspeet.

Gerard-Jan: 'Om 9.15 u op de mtb in Nunspeet. Vanuit de sporthal op het industrieterrein. Officieel heet dit de Schwalbe Lentetocht, dus parkeren bij het kantoorpand van Shimano!
Inschrijven gaat lekker snel, alles goed geregeld.
Het heeft niet teveel geregend,de zandgrond van de Veluwe is droog, dus hard rijden moet kunnen.

Na 5 minuten opwarmen komen er al een paar heuveltjes en een singletrack langs de snelweg. Ik knal eroverheen. Enthousiast haal ik wat mensen in. Na de oversteek van de snelweg volgt er een mooi stuk bos. Slingerend, omhoog, omlaag. Het gaat wel hard, maar het kan harder. Een clubje komt me voorbij. Ik haal een jongen in met een geel jack, korte broek (het is 9 graden) en gympen.
Na 8km moet ik mijn vlotte start bekopen. Mijn bovenbenen lopen vol, ademhaling zit veel te hoog, kuiten gaan zeer doen. Shit, ik wil wel dat gemiddelde van 20 km/u halen. Dat gaat zo niet lukken. Probeer te herstellen. Hoger tempo trappen, ademhaling regelen, buik gebruiken, langer uitblazen. Er komt een lang, mooi glooiend stuk. Hard naar beneden, rustig aan omhoog in hoger beentempo, haal nog steeds 25 km/u. Begin langzaam te herstellen, maar helemaal goed komt het niet.
Hoor al de hele tijd wat achter me. Kijk om. Geel jack, korte broek, gympen.

We gaan de hei over. De omgeving is schitterend, de paden ook. Vals plat omhoog, daarna op volle snelheid naar beneden, weg zoeken om de stukken mul zand heen. Prachtig!
Klimmen langzaam omhoog over de hei. Zitten op bijna 22 km als de stop eraan komt. Simpel tentje, wel gezellig. Weinig plek om je fiets even lekker weg te zetten, maar volop limonade en heerlijke krentenbollen maken dat goed. Pik nog een bolletje mee voor onderweg. Maak een praatje met Geel jack, korte broek, gympen. Jonge kerel, doet voor het eerst mee aan zo'n tocht en hij vindt dat ik af en toe wel erg hard ga. Of het goed is dat hij probeert me bij te blijven houden? Ja, natuurlijk.

We gaan verder. Pad van de verbindingsroute is een zandpad. Vochtig, dat maakt het al iets zwaarder. Wat ben ik blij dat het niet geregend heeft, dan wordt dit een hele zware tocht.
Pakken de afslag van de 40 km route. Halen een rijder in die ons net nog voorbij kwam. Merk dat ik op vlakke stukken een constant tempo aan kan houden. We slingeren over bospaden, steken de snelweg over. Tijd voor de krentenbol en wat drinken en een praatje. Zijn nu met zijn drieën. Ik doe alles voorop. Na de snelweg gaan we dwars over de landerijen. Probeer tempo te houden, lukt redelijk, maar mijn te snelle start blijft me opbreken.

We sluiten weer aan op de 30km route en er volgen nog wat mooie singletracks. Ik moet er 2x af. Eigenlijk baal ik daar van. Geel jack, korte broek, gympen komt even voor en wacht me op. De derde man trekt door en hem zijn we kwijt. Heeft hij mij mooi al het werk laten doen tegen de wind in over de velden. Niet erg, maar je ziet nu dat hij meer over heeft.
Ik ga weer voorop. Na wat leuke klimmetjes en een stukje zand wat wel lukt komen we in Nunspeet op het industrieterrein. Geel jack, korte broek, gympen bedankt me dat hij achter me aan heeft mogen rijden. Hij gaat zo voetballen en fietst nu nog even naar Doornspijk. Die komt er wel!

Merk aan mijn benen dat ik best wel wat gedaan heb. Om 11.15u weer terug, 37km, volgens de gps gemiddeld 20,4 km/u. Doel gehaald.