Na de Vrouwentriathlon, Almere en Zofingen het vierde grote evenement waar een groot aantal deelnemers naar toe heeft geleefd. In een serie artikelen over onze Duchenne Heroes het derde deel: onze nog redelijk verse triatleet en manueel therapeut uit Hierden Thomas van den Hof, die dit seizoen zo'n geweldige opmars gemaakt heeft en ook met name op het fietsonderdeel. indruk gemaakt heeft.

Thomas: 'Het was weer een sportief weekend. Afgelopen zaterdag heb ik samen met Krijn mijn eerste echte tijdrit (een NK notabene) gedaan. Het was een mooi recht stuk met wat flauwe bochten en 1 keerpunt over het eiland Texel. het zonnetje scheen volop en er stond een lekker briesje, windkracht 3 in zuidwestelijke richting. Dit hield in dat de tweede helft tegen de wind in gefietst moest worden.

De eerste helft ging natuurlijk voortvarend maar op de laatste 3-4 km begon ik serieus moeite te krijgen de benen rond te laten gaan en en moest dus terugschakelen. Uiteindelijk heel simpel: de koek was op en kon echt niet meer harder. Proestend en met kippenvel over de finish vertelde mij dat ik alles uit de kast had gehaald. Zeventiende in m'n klasse ben ik dik tevreden mee. Krijn heeft zijn positie met 1 kunnen verbeteren: een eervolle 9e plaats.
We hadden zelfs nog  toeschouwers in de vorm van Richard Duckers en Wouter Smit. Een sportieve dag met een hoog vakantie-gevoel. Een super leuke ervaring, volgend jaar zeker weer.  

Misschien is een tijdrit van 28 km geen ideale training voor Duchenne Heroes (7x 100 km) maar wel erg leuk. Dit seizoen heb ik me vooral gericht op de korte afstanden van de triathlon en dus heb ik weinig lange ritten gedaan. M'n conditie zou voldoende moeten zijn. Als dat niet het geval is dan wordt het ouderwets op het tandvlees, maar ik vertrouw op m'n teammaatjes. Zondag nog samen met Wieger en Sander 2 uur door het bos gecrosst om de benen nog iets meer te laten wennen voor hetgeen komen gaat. Om ons mentaal te harden zijn we in de regen begonnen en het drassige bos van Hierden ingedoken. Na het nodige glibberen en glijden door de blubber zat de sfeer er goed in. Masters of Mud was zeker van toepassing. Dit gevoel houden we vast tot komend weekend. Iedereen heeft er super veel zin in.'