U bent hier: HOME › Wedstrijdverslagen › Adler Tour Sauerland 2011

Adler Tour Sauerland 2011

DER ADLER TOUR
Door Johan van Stee

 

De eerste kennismaking met TVZ was niet direct uitnodigend te noemen: het was op een winderige donderdagavond in September 2010 tijdens een zgn kennismakingsavond, waarop toevallig een  koppelkoers gehouden werd. De betekenis, de aard van deze discipline en vooral de uitwerking hiervan op een min of meer ongetraind 43-jarig lichaam werd me al gauw na het warm rijden duidelijk: het snot werd me op een ongelofelijke wijze voor de ogen gereden. Het getal 50 kreeg een geheel andere betekenis dan tot dit moment voor normaal werd gehouden: het begin van de bebouwde kom. Nu verscheen dit getal als snelheid op de fietscomputer terwijl verschillende delen van het lichaam probeerden duidelijk te maken dat bepaalde aspecten op die avond niet geheel in verhouding met elkaar waren. De effecten lieten zich na afloop nog enkele weken voelen, zodat ik én die avond lang zou herinneren én dat het weg-seizoen er voor mij opzat…

Ik nam me voor om het volgend voorjaar nogmaals een kans te wagen, in het achterhoofd houdende het feit dat Paul ook zoiets genoemd had van een groep 3 die een iets rustigere aanpak in het vaandel zou hebben. Zodoende moest op de verjaardag van mijn ega, de 26e maart, de hernieuwde kennismaking plaatsvinden en toen gezien de eerdere ervaring veilig de 3e groep gekozen. Dit verliep (in mijn ogen) redelijk goed en na enkele weken kon ik al enige vooruitgang merken. Het feit dat een beetje uitdaging in het vooruitzicht een bemoedigende uitwerking kan hebben, maakte dat ik me aanmeldde voor het Fietsdoel 2011. Op dat moment geen idee hebbende wat een 100 km fietstocht zou zijn, laat staan als er dan ook nog een profiel als een cardio-diagram getoond wordt. Toch merk je dat je lieverlee de grenzen wat oprekt en dat een rondje Flevoland van 110 km ook te doen is. Verschillende ‘klim-expedities’ in de omgeving onder bezielende leiding van de TVZ-trainers en een ‘hoogte-stage’ naar de Posbank met Jacob moesten het vereiste niveau brengen om veilig de 111 km tocht in Remscheid te volbrengen. Het helpt zeker wanneer op een winderige zaterdagochtend in juni een tochtje van 80 km ontaard in een authentieke ‘ontdek-je-plekje’ tour van 125 km over de Veluwe waarbij Paul probeerde de schijn op te houden dat alles onder controle was en hij precies wist waar we ons bevonden….

Zodoende vrijdagmiddag 1 juni afgereisd naar Remscheid, waar een klein groepje reeds een verkennende rit maakte. De plotselinge bui was niet de enige reden dat deze rit langer duurde dan de geplande 1,5 uur..
De avond werd in gepaste stemming in het hotel doorgebracht met het nuttigen van authentiek wielervoedsel: biefstuk met friet. Nadat de Dobber-boekhouding kloppend gemaakt was, zocht iedereen zijn mandje op voor een therapeutische rustperiode.

Het ontbijt de volgende ochtend was voedzaam en leerzaam: blauw is geen ‘afkledende’ kleur volgens renners met veel ervaring. Dit kon even later gecontroleerd worden toen de betreffende dame in tegengestelde richting haar trainingsrondje afmaakte. De focus was dus goed. Toen iedereen om 8.30 geheel gesoigneerd en met de fietsen in concoursstaat bij de start-locatie arriveerde, kwam de worst en hamburger-lucht ons al tegemoet. We werden allervriendelijkst ontvangen en op weg geholpen, waarbij de organisatie de ‘Deutsche Gründlichkeit’ hoog in het vaandel bleek te hebben. Later bleek dat de lokale wegenbouwers een opfriscursus nodig hebben mbt deze gründlichkeit.

Vooraf werd er gerapporteerd dat er weinig vlak in het parcours te vinden zou zijn en het voordurend glooiend of op –en neer zou gaan. Verstanding dus om rustig te beginnen om de spiertjes te warmen en voor te bereiden voor de serieuze klimmen verder in het parcours. Daarnaast waren de dagen ervoor alle beschikbare weersites afgestruind om de meest betrouwbare voorspelling te vinden, echter liepen de verwachtingen uiteen van 10-12 graden en 90% kans op regen tot 16-18 graden en geheel droog – geen peil op te trekken dus. Vandaar dat de gehele fietsgarderobe zijn weg vond naar het Duitse land om op ‘moment-supréme’ de juiste keuze te maken. Bleek dat het zeker in de ochtend behoorlijk fris was met een 11 graden en de donkere wolken pakten zich regelmatig samen om hun vochtige lading te droppen. Wij bleven gelukkig gevrijwaard; of het viel vóór ons of we waren er net gepasseerd. Hier en daar waren er blote armen zichtbaar hetgeen vaak gepaard ging met een door spijt en kou getekend gezicht.

Daar mijn relatief licht getrainde onderstel het prettig vind om eerst goed warm te draaien, ging het voor mij net iets te vlot van stapel, zonder echter in de problemen te komen; je wilt als nieuwkomer ook niet dat ze op je moeten wachten… Na een ca. 30 km konden we voor de eerste keer ondervinden wat de organisatie verstond onder een ‘Kontrollstelle mit Versorgung’ - stempelen en voeding. Bleek dat alles perfect geregeld was met een brede keus aan brood, wafels, cake, de nodige garnering en verschillende dranken om de bidons bij te vullen. Tevens een moment waarbij eventuele achterblijvers weer een beetje konden inlopen. Typisch dat deze stempelposten precies voor een klim gepositioneerd waren. Kun je met een ‘volle’ buik en enige ‘lijkstijfheid’ gelijk omhoog. Zeker tegen het einde van de rit sta je dan snel geparkeerd met het melkzuur tot achter je oren.

Het gemiddelde lag gedurende de gehele rit zo rond de 25,5 km/u waarbij de grote afdalingen hier en daar enkele kritische momenten kenden door de kwaliteit van het asfalt en de vochtige staat hiervan. Ik had me voorgenomen om op de klimstukken zo goed mogelijk mijn eigen tempo aan te houden, voorzover ik wist wat dit inhield. Mijn gebrek aan klimervaring tekent zich dan en hoopte dat ik met 80-90% hartslag het toch redelijk zou kunnen volhouden. Na een paar honderd meter had ik mij een redelijk hoog trapritme aangemeten dat goed rond te draaien was en kon ik mijn ademhaling redelijk stabiel houden, wat niet betekende dat ik niet blij was dat ik boven was. Het was wel geruststellend dat ik redelijk goed herstelde na zo’n klim en kon ik weer aanhaken bij de meer ervaren mannen binnen de groep. De stemming tijdens de rit was opperbest en we bleven gelukkig gevrijwaard van ongelukken en gebreken; alleen een verbogen spaak ontstaan na een touché tussen Jacob en Niels op een onbewaakt ogenblik, wachtende op achterblijvers, zorgde voor enig oponthoud. Verder werden we over een mix van brede wegen en smalle landwegen geleid welke soms een zeer directe inkijk op het Duitse boerenleven gaf. De perfecte bewegwijzering zorgde ervoor dat we op geen enkel moment in de verleiding kwamen om in een plaatselijk establishment de weg te moeten vragen met alle verleidingen van dien.

Tegen het einde van de rit, na zo’n 85 km begon ik te merken dat het herstel niet meer zo snel ging als eerder en als het enigszins omhoog ging begonnen de bovenbenen tekenen van vermoeidheid te vertonen, hetgeen gedurende de laatste kilometers meer als ‘pijn’ te omschrijven was. Zelfs het nuttigen van zowel de lokale specialiteiten als banaan tijdens de laatste stempelstop had geen positieve uitwerking op het prestatieniveau. Zo had de route tijdens het verloop voor mij zo zijn leermomenten in petto.

Het einde van deze tour door veelal mooi landschap met hier en daar mooi industrieel erfgoed langs de route kwam iets vroeger dan gepland, echter niet zonder een hele prettige indruk achter gelaten te hebben met daarnaast de complimenten voor de organisatie. Na de laatste stempels in ontvangst genomen te hebben en het zweet onder de douches te hebben weggespoeld, kon de nazorg beginnen met het nuttigen van een koolhydraatrijke maaltijd en het zoeken naar de massage-dames, die helaas niet meer in de begroting van de organisatie pasten. Een ieder zocht zijn weg weer huiswaarts hetgeen het slot inluidde van een zeer geslaagde expeditie bij de oosterburen.

Algemene informatie »
Verzekeringen »
Contributie
Bestuur / Commissies
Verkeersregelaars
Vacatures
Clubkleding
Aanmeldingsformulier
Algemene informatie
Ledenvergaderingen
Nieuws
Nieuwsflits »
Nieuwsarchief
Algemeen »
Techniek »
Interviews »
Medisch »
Helden »
Menu vd maand »
Wedstrijdverslagen »
Bike-vakantie in het Zwarte Woud
Boekbespreking: Ard Schenk (Biografie)
Boekbespreking: Jacco Verhaeren (TOP-Coaches)
Boekbespreking: Joop Zoetemelk
Boekbespreking: Marc Herremans 1
Boekbespreking: Zwemmen (Nicola Keegan)
De Keiler in Nunspeet
Fietsexpeditie Siberië
Fietsvakantie Frankrijk - Marjolein Bos
Fietsvakantie Santiago - Anita Schouwaert
Giromania !!
Hardlopen samen met een blinde loper
Mount Ventoux beklimming Louis & Stefan Doorn
Ode aan Marco Pantani
Rien en de Fietsgoden
Skiken met Ingrid Munneke
The Desert Run
Trainingskamp XXL
Trans Alp ATB - Michiel & Marion
Vancouver - trainingskamp
Weissensee - Tonny van Vliet
Zwemanalyse in de Tongelreep
Trainen met de hartslagmeter
Bram Som
Edith van Dijk
Erica Terpstra
Gregor Stam
Kees Vaneman
Leen Pfrommer
Lidia van Bon - WK Masters zwemmen
Mieke Smit
Rob Barel
Afvallen - Mascha Spoor
Overgang en trainen - Mascha Spoor
Piriformis syndroom- Mascha Spoor
Bert Flier
Bruce Lee
Eric van der Linden
Jean Nelissen
Johan Neeskens
Wilco van den Akker
Wilfried de Jong
Gehakttaart met nasikruiden - Joke Lof
Spinaziepannenkoek - Paul Lindeboom
Fietsen
Lopen
Triathlon
zwemmen
Algemene informatie zwemmen
Zwemtrainingen »
Zwemtrainer
Algemeen informatie fietsen
Racefiets trainingen »
ATB trainingen »
Fietsnieuws
Fietstrainers
Veiligheid bij fietstrainingen
Fietstrainingen
Algemene informatie lopen
LOKO Loopcompetitie
Loopnieuws
Looptrainers
Algemene informatie triathlon
Divisie team
Reglementen »
Wedstrijdreglement ITU
Reglement Organisatie Wedstrijden
Wedstrijdkalender TVZ
Route startlocatie Kaap Flevo
Route startlocatie de Parel
Clubrecords
Uitslagen »
Zwemmen
Fietsen
Lopen
Duathlon / Triathlon
Fotoalbums
You tube filmpjes
Contact
N.A.W.-gegevens van TVZ
Wachtwoord wijzigen
Wachtwoord vergeten?

Ogenblik a.u.b. ...