U bent hier: HOME › Wedstrijdverslagen › Vrouwentriathlon 2011

Vrouwentriathlon 2011

1/8e Vrouwentriathlon Utrecht 26 juni 2011
Door Gina Jans

 

Na enkele weken "voorbereiding" is het dan zover. Op zondagmorgen 07:15 uur vertrekken we met 6 meiden richting Utrecht. Mijn eerste officiële wedstrijd als TVZ'er en ook de eerste wedstrijd in mijn leven mbt deze tak van sport. Veel wedstrijden gevoetbald, geturnd, gezwommen en paard gereden maar dit was toch wel iets anders.

Gezien mijn persoonlijke omstandigheden stelde ik mezelf de vraag of het me wel zou lukken en met name of ik er wel verstandig aan deed om mee te doen. Heb redelijk goed geslapen en daar ik een controlefreak ben mijn tas, mijn fiets en andere benodigdheden ongeveer 20 keer gecheckt voordat ik naar bed ging. Op de vraag van Léon of ik nerveus was, heb ik uiteraard “nee” gezegd. Pinokkio Gina is niet nerveus en gaat gewoon genieten van de wedstrijd. Uiteraard was ik nerveus en had Léon dit ook allang opgemerkt maar wilde dit niet constateren doch 10 keer aan me vragen. Léon weet als geen ander hoe met me om te gaan als er iets bijzonders voor me op de agenda staat. De zinnen "Bemoei je er niet mee” en “laat me maar doen", schallen meerdere keren door het huis.

Inschrijven kon tot 09:00 uur maar we gingen vroeg op pad omdat Femy een uur eerder dan de overige 5 dames moest starten voor de 1/16e triathlon. Na het inschrijven met zijn allen een bakkie koffie gedronken en ons laten verrassen wat er allemaal in "de tas" zat die we uitgereikt kregen bij het inschrijven. Hoe kinderachtig ook, het is altijd leuk "cadeautjes" te krijgen. Echter baalden we allemaal van het feit dat we een effen roze badmuts kregen. Die van vorig jaar was véél mooier en juist die wilden we ook! Toen we de ooh’s, aah’s en de lachbuien achter de rug hadden zijn we naar de start, recreatieplas de Haarrijnse Plas, gelopen/gefietst. Bij het naar binnen gaan van het parc fermée werd ik gelijk gewezen op het feit dat mijn fietshelm strakker moest. Mijn fiets was okay en ik kon een plekje zoeken om mijn fiets weg te zetten en mijn spullen klaar te leggen. Uiteraard kijk je om je heen om maar een glimp op te kunnen vangen van een dame “met ervaring”. Je bent immers onervaren en wilt graag wat spieken bij je concurrenten. Gelukkig hadden we Karin ook nog in ons midden, zij heeft ervaring met duathlonwedstrijden. Enkele tips van haar kant waren natuurlijk van harte welkom en was het aan jezelf welke tips je ging hanteren. Als je om je heen kijkt zie je dat iedereen de voorbereiding op eigen wijze doet. Voor mijn gevoel had ik alles onder controle en zag mijn plekje in het parc fermée er geordend uit. Tijd voor wat ontspanning, drinken, eten en kletsen met de aanwezige fans: Léon, mijn ouders, zus Anna en tot mijn grote verrassing mijn maatje Reinald.

PS. Reinald had namelijk tegen me gezegd dat hij verhinderd was wegens een verjaardag. Als verrassing - Esther wist het maar mocht niks zeggen - was hij toch gekomen om de TVZ meiden aan te moedigen en stoere foto’s te maken. De verjaardag was echter geen smoes maar heeft dit naar een later tijdstip verplaatst omdat hij toch bij de wedstrijd aanwezig wilde zijn.

Een kwartier voor de wedstrijd was er een warming-up met Zumba georganiseerd. Ben toch niet gek dat ik daar aan mee ga doen? De meiden die les gaven waren slank van postuur en de bewegingen die zij maakten zagen er allemaal wel heel flexibel uit. Ik vind Zumba een hele leuke sport maar de subtiele moves zijn voor mij niet weggelegd, ongeacht of je daar gewarmd up van geraakt. Daarom maar mijn eigen losmaak heup-, been- en armzwaaioefeningen gedaan.

Nog een paar minuten en dan moeten we aan de start verschijnen. Het eerste onderdeel van de wedstrijd, het zwemmen. 500 meter in het open water, de Haarrijnse Plas. Een onderdeel dat mij wel ligt maar ja, wat zijn mijn kansen in een veld van 109 deelneemsters? Het stemmetje op mijn schouder, Reinald, vertelde me dat ik een positie voorin moest pakken om geen last te krijgen van schoppende en krabbende vrouwen.

Oef, het water was behoorlijk koud. Een dag voor de wedstrijd was de temperatuur van het water 18 graden, gemeten op de wat diepere punten in het parcours! Een wetsuit was geoorloofd en zeer gewenst op dat moment. Maar ja, geen van “onze meiden” had geïnvesteerd in een wetsuit dus hupsakee, met ons tripak het water in. We moesten nog enkele minuten in het koude water staan wachten voordat het startschot viel. Tijdens het zwemmen heb ik niet meer aan de kou gedacht. Zwemmen!! Dacht ik. En weer dat stemmetje op mijn schouder, kommetje maken, lange krachtige slagen, niet je hoofd te veel bewegen…...

Toen ik bij het laatste keerpunt kwam, voelde het vreemd dat ik er nog niet was. Heb ik nog geen 500 meter gezwommen? Naderhand bleek ook wel dat de afstand meer dan 500 meter moest zijn want mijn tijd was 4 minuten langzamer dan toen ik een half jaar terug voor het eerst de 500 meter ongetraind zwom. Dit kon bijna niet juist zijn. Uiteindelijk kwam ik als 13e uit het water. Min of meer waggelend naar het parc fermée om daar mijn fiets te ontmoeten.

Het stemmetje op mijn schouder zei dat ik me rustig “om moest kleden” zodat ik niet ook nog waggelend op de fiets kwam te zitten. Met een acceptabele snelheid mijn schoenen aangedaan, helm op, bril op, paar slokken drinken, fiets pakken en gaan onder luid gejuich van mijn fans.

Het fietsparcours was perfect. 2 rondjes van 10 km genieten van mooi asfalt en enthousiaste mensen aan de kant. Wat ik normaal nooit deed, deed ik vandaag wel. Voorover op het stuur, leunend op mijn triathlonstuur. Het voelde vertrouwd en veilig. Ik wist dat ik hard moest fietsen om mijn voorsprong te kunnen behouden. Bij de eerste doorgang van 10 km hoorde ik dat ik 8e lag. Huh? Ik wist dat ik een aantal meiden voorbij was gefietst maar dit was prachtig. Kon misschien nog wel iets harder om nog meer voorsprong te krijgen op het looponderdeel dat zo ging komen. Lopen is niet mijn beste onderdeel en ik weet dat ik de 5km niet harder kan lopen dan 30 minuten. Fietsen dus!! Door af en toe naar mijn teller te kijken, voelde ik het beest in me naar boven komen! 34-35km/u. Ik voelde dat mijn benen vol gingen lopen en hoorde later ook van mijn fans dat ze zagen dat mijn hoofd rood aangelopen was en dit mogelijk een teken was dat ik mezelf pijnigde. Uiteindelijk kwam ik als 6e het parc fermée binnen. Nog wat tijd verloren omdat ik te vroeg het kinbandje van mijn helm losmaakte. Verdorie! Wist ik veel. Rustig blijven en proberen met bevende handen het bandje weer vast te maken. Fiets weggezet en me weer rustig “omgekleed” zodat ik ietsje kon acclimatiseren. Het gaat niet om concurrentie, het blijft een wedstrijd, maar waar blijven de andere Zeewoldense meiden toch? Ik wist dat Esther en Karin goed konden fietsen. Mogelijk had ik door het zwemmen een goede voorsprong gemaakt en dit met fietsen vast kunnen houden? Maar ja, nu komt het erop aan. Ik moet gaan hardlopen…….zou ik………..

Toen ik het parc fermée verliet hoorde ik Léon nog roepen:”Ziet er goed uit!” Had hij het over mijn pakje? Mijn lopen? Mijn lijf? Ik had het gevoel dat ik er verhit uitzag, dat mijn make-up was doorlopen, mijn lichaam als een Michelin poppetje was opgeblazen en mijn haar niet meer zat zoals ik zou wensen dat het zou zitten.

Je kunt het Gina. Juiste tempo pakken, tegen de pijngrens aan en niet aan je knie denken, niet aan je knie denken, NIET aan je knie denken! Geniet van het lopen en blijf ontspannen om je heen kijken. Daar gaat me al 1 vrouw voorbij, 2, 3, 4, 5…………… Na ongeveer 2000meter ging het parcours verder over onverhard terrein. TOP! Door de regen doordrenkte stukken gras/modder. Ze hadden pas gemaaid en al dat losse gras sleurde je mee met iedere pas die je maakte. Crossen moet je leuk vinden en de meeste lopers vinden dit niet leuk. Ik wel! Bij het passeren van het keerpunt kwam ik na ongeveer 500 meter de eerste Zeewoldense meid tegen, Esther. Oef, ik heb nog wat voorsprong. Enkele meters verder kwam ik Karin tegen. Wat is er gebeurd? Karin had kramp in haar kuiten en stond stil. Dat is dus gewoon balen. Vervolgens nog Paula en Vera. Ze zagen er allemaal verhit uit maar ze genoten zichtbaar van het evenement, net als ik.

Nog 2000 meter hardlopen met in mijn gezichtsveld heel veel vrouwen die me ondertussen gepasseerd zijn. Nog 2000 meter Gina. Je gaat het gewoon halen. Ongeacht je tijd, je hebt het geflikt.

Bij het finishen zag ik een verbaasde en trotse Léon, een huilende vader/moeder, een zus die zegt dat het kicken is wat ze gezien heeft en een trotse Reinald.

Uiteindelijk heb ik de 22e plaats behaald van de 109 deelneemsters en de 8e plaats van de 48 deelneemsters in de 40+ categorie. Ja, ook ik ben trots….. op mezelf. Wetende dat ik dit lichamelijk aan kan, lonkt het om vaker mee te doen met een 1/8e triathlon met een kleine knipoog naar een 1/4e in de toekomst? Meiden…..doen jullie mee?

 

 

 

 

 

 

 

 

Algemene informatie »
Verzekeringen »
Contributie
Bestuur / Commissies
Verkeersregelaars
Maatschappelijke stage
Vacatures
Clubkleding
Aanmeldingsformulier
Algemene informatie
Ledenvergaderingen
Nieuws
Nieuwsflits »
Nieuwsarchief
Algemeen »
Techniek »
Interviews »
Medisch »
Helden »
Menu vd maand »
Wedstrijdverslagen »
Bike-vakantie in het Zwarte Woud
Boekbespreking: Ard Schenk (Biografie)
Boekbespreking: Jacco Verhaeren (TOP-Coaches)
Boekbespreking: Joop Zoetemelk
Boekbespreking: Marc Herremans 1
Boekbespreking: Zwemmen (Nicola Keegan)
De Keiler in Nunspeet
Fietsexpeditie Siberië
Fietsvakantie Frankrijk - Marjolein Bos
Fietsvakantie Santiago - Anita Schouwaert
Giromania !!
Hardlopen samen met een blinde loper
Mount Ventoux beklimming Louis & Stefan Doorn
Ode aan Marco Pantani
Rien en de Fietsgoden
Skiken met Ingrid Munneke
The Desert Run
Trainingskamp XXL
Trans Alp ATB - Michiel & Marion
Vancouver - trainingskamp
Weissensee - Tonny van Vliet
Zwemanalyse in de Tongelreep
Trainen met de hartslagmeter
Bram Som
Edith van Dijk
Erica Terpstra
Gregor Stam
Kees Vaneman
Leen Pfrommer
Lidia van Bon - WK Masters zwemmen
Mieke Smit
Rob Barel
Afvallen - Mascha Spoor
Overgang en trainen - Mascha Spoor
Piriformis syndroom- Mascha Spoor
Bert Flier
Bruce Lee
Eric van der Linden
Jean Nelissen
Johan Neeskens
Wilco van den Akker
Wilfried de Jong
Gehakttaart met nasikruiden - Joke Lof
Spinaziepannenkoek - Paul Lindeboom
Fietsen
Lopen
Triathlon
zwemmen
Algemene informatie zwemmen
Zwemtrainingen »
Zwemtrainer
Algemeen informatie fietsen
Racefiets trainingen »
ATB trainingen »
Fietsnieuws
Fietstrainers
Veiligheid bij fietstrainingen
Fietstrainingen
Algemene informatie lopen
LOKO Loopcompetitie
Loopnieuws
Looptrainers
Algemene informatie triathlon
Divisie team
Reglementen »
Wedstrijdreglement ITU
Reglement Organisatie Wedstrijden
Wedstrijdkalender
Route startlocatie Kaap Flevo
Route startlocatie de Parel
Clubrecords
Uitslagen »
Zwemmen
Fietsen
Lopen
Duathlon / Triathlon
Fotoalbums
You tube filmpjes
Contact
N.A.W.-gegevens van TVZ
Wachtwoord wijzigen
Wachtwoord vergeten?

Ogenblik a.u.b. ...