U bent hier: HOME › Wedstrijdverslagen › Ardechoise

Ardechoise

Ardechoise 2006

Door Krijn Haak

 

Redelijk nonchalant had ik op aanraden van vriend Rob van Zetten mezelf in januari ingeschreven voor de Ardechoise, een cyclo ergens in Frankrijk. Even een gezondheidsverklaring ophalen bij de sportarts en ik was er wel klaar voor, dacht ik. Totdat het mei werd en die Ardechoise toch wel dichtbij kwam. En bleek dat het niet vlak over de grens, maar 1050km hier vandaan was. En dat het niet 170km, maar 216km bleek te zijn. En 4200 hoogtemeters is ook wel veel. Kortom, de uitdaging bleek groter dan vooraf verondersteld.

Samen met Rob van Zetten en Geert Ribbers van de tourclub zijn we donderdagochtend heel vroeg in de auto gestapt om vervolgens om 3 uur ‘s middags aan te komen op een camping, 20km van de start. (Startplaats St. Felicien, 100km onder Lyon, in de Ardeche). Dat is wel lekker, vrijdag nog een dagje aanrommelen en een beetje in de omgeving rondrijden, startspullen ophalen, etc. Zaterdag de cyclo en zondag weer terug.

 

De Ardechoise is de grootste cyclo van Europa, met een kleine 15.000 deelnemers. Dat zijn er veel, heel veel. Om 6 uur ’s ochtends wordt je met je auto via een enorme omweg ergens een weiland in gedirigeerd, waarvandaan je vervolgens nog een km of 5 naar de start mag fietsen. Natuurlijk zit daar nog een flinke bult in, zodat je de eerste klimmeters vast voor de start gemaakt hebt…..

 

Vanuit St. Felicien start dan om half 8 de hele happening, met helikopters, assistentiemotoren en de hele santekraam. De officiële Ardechoise is een cyclo van 216km, met ongeveer 2000 deelnemers. Die andere 13.000 starten weliswaar ook tegelijk, maar rijden andere routes. In totaal een mogelijkheid of zes, variërend van 80km tot 268km, maar allemaal met veel hoogtemeters. De eerste 50km is voor alle routes gelijk. Wij werden naar het startvak van de buitenlanders gestuurd, waar we nog een half uur op het startschot moesten wachten. De idee was dat na het startschot eerst de 300 wedstrijdrijders vertrokken, daarna de buitenlanders en daarna het Frans gepeupel. Dat leek ons wel gunstig, maar ja, het blijft natuurlijk wel Frankrijk. Tussen het moment van het startschot en het werkelijk door de tijdregistratie rijden zat een minuut of 15….

 

Inmiddels was er een buitje gevallen, zodat het wegdek net nat was. Het parcours startte met een lichte afdaling over een autovrije weg, om na een km of vijf over te gaan in een klim van 10km, om een beetje ruimte te maken. Maar met zoveel deelnemers duurt het gewoon even voordat de ruimte ontstaat, zodat bij de eerste afdaling nog heel grote groepen bij elkaar waren. En met een spekglad wegdek is dat zeer spectaculair. In elke bocht stond een ambulance en elke ambulance had het druk. Ook vlak achter mij, eerst een schreeuw en meteen daarna een hoop gekletter. Maar omkijken doe je niet bij 65 op een natte ondergrond….

 

Tot een kilometer of 70 ging het eigenlijk prima. Dan komt een jongen uit de Achterhoek voorbij en we maken een praatje. Hij had de week ervoor Le Trois Ballons gereden en was nu 400km naar het zuiden gekomen om de Ardechoise eraan vast te plakken. (Mooi idee, trouwens). In de beklimming die we toen reden, lag het tempo hoog. Ik wilde me toch niet laten kennen met zo’n Tukker en daar heb ik wel veel spijt van gehad. Na een lange klim van 22km ging het lampje al een beetje uit. En dat is heel erg vroeg, op 100km. Je mag daarna wel even een paar kilometer dalen, maar je krijgt vrij snel toch weer een klim van 16km. Wat dan ook zo mooi op de weg gespoten staat. Zo hark je van 13 naar 12 naar 11. Een kilometer in de klim is net zolang als een minuut in de stoel van de tandarts. De temperatuur is inmiddels een lekkere 33 graden. En ik ben van m’n leven nog nooit zoveel ingehaald. Door wielrenners die niet op een fiets zitten, maar in de fiets, tussen de 2 wielen. Fransmannetjes en Italiaantjes van een paar turven hoog op fietsjes zonder balhoofdbuis. Wat voel je je dan enorm lomp, groot en zwaar met je 90 kilo. Had ik al gezegd dat die kilometers zo traag gingen?

 

Het voordeel van veel klimmen is dat er dan uiteindelijk ook een afdaling komt. En als je dan 30km mag dalen, dan schieten de kilometers ook wel op. En op dat moment zijn die 90 kilo’s lichaamsgewicht geen enkel probleem. En zo heb je je ergste dip gehad en sukkel je klimmend en dalend verder. De laatste klim nog even 15% stijging als afsluiter, maar dat doet er dan ook niet meer toe. Je rijd hem dan toch wel uit.

 

Uiteindelijk meer dood dan levend gefinished in een tijd van 9uur57, op 3,5 uur van de winnaar….

 

Ondanks de 15.000 deelnemers was het een tot in de puntjes verzorgd evenement, wat je zelfs zonder bidons zou kunnen rijden met al die vrijwilligers in alle dorpjes. Organisatie perfect, aandacht voor veiligheid, nagenoeg autovrije wegen en bij binnenkomst kan je fiets in een bewaakte fietsenstalling en krijg je een bord warm eten in je handen gedrukt. Heerlijk.

Nadere info over alle beklimmingen: de start is op 530m, dan een klim van 10km naar de col du Buisson naar 920m. Vervolgens wat dalen en klimmen (terug naar 300m, klimmen Col des Nonieres op 600m, dalen naar 400m en een 16km klim naar col de Mezilhac op 1130m.
Beetje dalen en hop, de Col de la Moucheyre op (858m). Weer dalen naar 500m en op naar het hoogste punt van de Ardechoise, de Gerbier de Jonc met 1416m, voorafgegaan door col de la Barricaude met 1232m. Daarna nog even een paar fijne jongens met namen als col de Mezilhac 1130m, , col de Claviere 1088m en col de Rouchpaule 711m. Als afsluiter wederom de Col du Buisson, maar nu vanaf een andere kant, met een fijn stijgingspercentage van 15%.
Het probleem in de Ardechoise is niet zozeer het stijgingspercentage maar de lengte van de beklimmingen.

 

De Ardechoise. Ik ben geen klimmer, heb enorm afgezien, maar volgend jaar ga ik weer. In mijn fantasie een kilo of 10 lichter. Wie gaat er mee?

 

 

 

Algemene informatie »
Verzekeringen »
Contributie
Bestuur / Commissies
Verkeersregelaars
Vacatures
Clubkleding
Aanmeldingsformulier
Algemene informatie
Ledenvergaderingen
Nieuws
Nieuwsflits »
Nieuwsarchief
Algemeen »
Techniek »
Interviews »
Medisch »
Helden »
Menu vd maand »
Wedstrijdverslagen »
Bike-vakantie in het Zwarte Woud
Boekbespreking: Ard Schenk (Biografie)
Boekbespreking: Jacco Verhaeren (TOP-Coaches)
Boekbespreking: Joop Zoetemelk
Boekbespreking: Marc Herremans 1
Boekbespreking: Zwemmen (Nicola Keegan)
De Keiler in Nunspeet
Fietsexpeditie Siberië
Fietsvakantie Frankrijk - Marjolein Bos
Fietsvakantie Santiago - Anita Schouwaert
Giromania !!
Hardlopen samen met een blinde loper
Mount Ventoux beklimming Louis & Stefan Doorn
Ode aan Marco Pantani
Rien en de Fietsgoden
Skiken met Ingrid Munneke
The Desert Run
Trainingskamp XXL
Trans Alp ATB - Michiel & Marion
Vancouver - trainingskamp
Weissensee - Tonny van Vliet
Zwemanalyse in de Tongelreep
Trainen met de hartslagmeter
Bram Som
Edith van Dijk
Erica Terpstra
Gregor Stam
Kees Vaneman
Leen Pfrommer
Lidia van Bon - WK Masters zwemmen
Mieke Smit
Rob Barel
Afvallen - Mascha Spoor
Overgang en trainen - Mascha Spoor
Piriformis syndroom- Mascha Spoor
Bert Flier
Bruce Lee
Eric van der Linden
Jean Nelissen
Johan Neeskens
Wilco van den Akker
Wilfried de Jong
Gehakttaart met nasikruiden - Joke Lof
Spinaziepannenkoek - Paul Lindeboom
Fietsen
Lopen
Triathlon
zwemmen
Algemene informatie zwemmen
Zwemtrainingen »
Zwemtrainer
Algemeen informatie fietsen
Racefiets trainingen »
ATB trainingen »
Fietsnieuws
Fietstrainers
Veiligheid bij fietstrainingen
Fietstrainingen
Algemene informatie lopen
LOKO Loopcompetitie
Loopnieuws
Looptrainers
Algemene informatie triathlon
Divisie team
Reglementen »
Wedstrijdreglement ITU
Reglement Organisatie Wedstrijden
Wedstrijdkalender TVZ
Route startlocatie Kaap Flevo
Route startlocatie de Parel
Clubrecords
Uitslagen »
Zwemmen
Fietsen
Lopen
Duathlon / Triathlon
Fotoalbums
You tube filmpjes
Contact
N.A.W.-gegevens van TVZ
Wachtwoord wijzigen
Wachtwoord vergeten?

Ogenblik a.u.b. ...