U bent hier: HOME › Nieuws › Nieuws

Actueel nieuws

Algemeen clubnieuws: Vakantiepret (1)
   (18-08-2019)

 

 

Siena, 01 augustus. We, Carin en ik, lopen door het historische centrum. Smalle straten, hoge huizen en een stijgende weg. Misschien weet je het nog wel, Wout van Aert kwam daar in de finale van de Strade Bianchi ten val. Grotendeels door de verzuring, maar het zegt ook het nodige over het stijgingspercentage.
We komen via een bocht naar rechts op de Piazza di Campo, dat verrassend mooie plein. Groot, omzoomd met restaurants en (uiteraard) een mooie grote kerk als middelpunt. Misschien weet je het nog wel, Julian Alaphillippe kwam daar in de finale van de Strade Bianchi als eerste het plein op draaien en meesterlijk overwinnen. Wil je die laatste kilometer nog eens terugzien, klik dan hier


 

We zijn hier echter niet om te lopen. De volgende dag start onze fietsvakantie, waarna we na 10 etappes weer hier in Siena eindigen. Bijna elke dag een andere ‘finish’plaats, bijna elke dag een verrassende slaapplek – waaronder oude historische en tot hotel omgebouwde villa’s – en elke dag een andere fietsomgeving ook al domineren de Toscaanse wijnstruiken en olijvenbomen.

Op onze eerste fietsdag staat er een route van 34,5km uitgetekend in ons goed gedocumenteerde roadbook. Meerdere bladzijden met topokaarten en route-aanwijzingen. Old skool, geen gps dus soms ook wel even zoeken. Als we de eerste strade bianchi gevonden hebben, zijn we zo’n vijf kilometer onderweg en hebben we de eerste hoogtemeters en terrasstop (capuchino) al achter de rug. Het is al lekker warm, de zweetdruppels stromen al van het Nederlandse lijf en ik raak al snel onder de indruk van de witte zandwegen met gravel. Niet slechts doordat deze sector een klim van 14% in zich heeft, maar ook door de grote hoeveelheid kleine kuilen en los liggend gravel gaat het niet alleen omhoog slechts 6 a 7 km/u, naar beneden is het door de gravel in de bochten behoorlijk link maar vooral de kuilen maken het een uitdaging. Parijs-Roubaix achtige toestanden. Komend jaar in maart ga ik met andere ogen kijken naar deze fraaie klassieker

Gelukkig kunnen we door de hybride fietsen behoorlijk van de omgeving genieten. Beetje een kruising tussen een sportieve stadsfiets, een randonneur en een mountainbike. Altijd A-merken,eerder tijdens een rondje Rhodos of Mallorca reden we bijvoorbeeld op Specialized of Cannondale fietsen, deze tour mochten we op Univega’s rijden, een van de illustere merken uit de begintijd van het mountainbiken toen echte bikers nog snorren hadden, zoals Gary Fisher en Tom Ritchey. En dus zijn onze bikes al voorzien van de meest moderne updates en dus voorzien van goede Shimano schijfremmen en 30 Deore-versnellingen. Die we hier beide veelvuldig nodig hebben, het gaat constant op en af. De enige vier vlakke meters zaten ’s avonds in onze badkamer.

 



 

 

 

 

 

 

 

 

Het is overigens niet slechts de streek van de Strade Bianchi, maar ook van l’Eroica. We komen dan ook af en toe fietsers tegen op oude stalen wielrenfietsen en in souvenirshops wordt er regelmatig een wollen fietsshirt te koop aangeboden. Deze bijzondere GranFondo is volledig uitgepijld en kun je ook zelfstandig helemaal fietsen. Helaas voor ons biedt dat de ‘parcoursbouwers’ nog meer keus uit nog meer onverharde sectoren. Gelukkig voor ons biedt dat een nog grotere keur aan meesterlijke panorama’s wat ons regelmatig een pauzemomentje geeft.

Mooiste moment. De derde etappe net buiten Florence. Een flinke klim naar een bergdorp waar we later een fabelachtig uitzicht zullen krijgen over de prachtige vallei. Het enige uitzicht dat ik deze dag heb, is de achterkant van Carin. Zweetdruppels, ja echt, op haar schouders. De bovenbenen malen gestaag heen en weer, die van mij pompen meer. Zwoegen.
In eerdere fietsvakanties verdiende zij al de bijnaam Qaatje Quintana (toen zij mij bergop in de laatste 10 meter plots voorbij demarreerde) en Kaatje Kittel (toen zij mij op een vlakke weg vlak voor het plaatsnaambordje reglementair in een sprint klopte. Vanaf deze dag verdient zij de nieuwe bijnaam Caatje van Vleuten, want op deze Toscaanse heuvel stond er geen maat op haar klimwerk. Mijn slechte dagen worden genadeloos afgestraft!

Deze fietsvakantie in het gebied van de Chiantiwijn hebben wij gewoon geboekt bij TUI Zeewolde, die sinds kort het pakket voor actieve vakanties van Eigen-Wijze-Reizen in het assortiment heeft. De fietsvakanties blinken uit in superverzorgde trips, waarbij het ontbijtbuffet niet ongenoemd mag blijven, want veelal voorzien in regionale versnaperingen. Wit brood met pindakaas is ook goed, maar Toscaanse truffel smaakt net even wat anders op vakantie.
Onze fietsvakantie was ook best inpasbaar als voorbereiding op bijv. de (halve) Challenge Almere. De meeste onderkomens bezaten een zwembad, waarin het na van het zadel afgestapt te zijn prima vertoeven was. En de uitzichten over de badrand waren totaal anders dan die van het Baken. En mocht je partner niet zo sportief zijn: wij waren een echte uitzondering, nagenoeg iedere vakantiefietser die we tegen kwamen had een E-bike onder de kont.

Dit was het eerste deel in de serie Vakantiepret, waarvan er hopelijk nog veel volgen. Ook jij zal in deze zomermaanden toch wel een noemenswaardige zwem-, fiets-, loop- of triathlonactiviteit beleefd hebben die je wil delen met de andere (oud-) TVZ’ers? Zodat zij voor volgend jaar leuke ideeën kunnen opdoen bij het opstellen van de vakantieplannen. Stuur je inzending op naar mailbox
Als je slechts hebt liggen luieren op het strand, dan veel leesplezier toegewenst.

 

(Terug naar boven)


Algemeen clubnieuws: Eerste halve triatlon, Klazienaveen
   (16-07-2019)

 

Mooi om mee te maken: die relatief jongere leden die alles nog willen en moeten uitvinden bij het langzaam uitbreiden van de wedstrijdafstanden. Ergens in het achterhoofd begint het voorzichtig te kriebelen om misschien toch eens een hele te doen. Eerst dan maar eens een halve doen, en dan zie je bijvoorbeeld Daan van Oosten op woensdag in het Baken bij zijn laatste zwemtraining voor zijn vuurdoop al boordevol wedstrijdspanning. Een verslag van het NK Halve triathlon in Klazienaveen.


 

De hele week was ik al onrustig en gespannen, want zondag zou het gebeuren.. mijn eerste halve triatlon, in Klazienaveen. Ondanks dat ik mijn zaakjes goed voor elkaar heb en dat ik getraind genoeg leek te zijn, kon ik dat onrustige gevoel niet uit mijn lijf en hoofd krijgen. Er kan nog zoveel anders gaan dan dat je had bedacht. Bijvoorbeeld dat ik erachter kwam dat ik bij het NK stond ingeschreven, op zich geen probleem, maar omdat ik wel enigszins competitief ben ingesteld had ik geen zin om achteraan te eindigen met al die toppers aan de start. Of nog zoiets: denk je het goed voor elkaar te hebben met een hotel in de buurt, blijk je er slecht aan slapen toe te komen vanwege het lawaai van het uitgaansleven van Emmen.

 

Maar wat zo mooi is aan de sport, als het startschot klinkt (in Klazienaveen met een kanon :’)) is alle spanning weg. Toen kon het genieten gaan beginnen, want dat was naast finishen mijn voornaamste doel. Althans, dat genieten begint dan nadat je uit de wasmachine bent geraakt. Onder water is weinig te zien in Klazienaveen, maar langs de kant staan en lopen genoeg mensen die aanmoedigen. De zwemtijd was dan ook zeer verdienstelijk met 29:50 op de klok, tegenvallend was dat ik niet als een veenmannetje het water uit kwam, dat was toch wel iets waar ik op had gehoopt na het zwemmen in de veenkanalen.

 

 

Om naar de wisselzone te komen was het al zo’n 350 meter lopen, even een tussentijds looponderdeel. In de wisselzone werd ik al ingehaald door de vrouwelijke toppers, ondanks dat die 5 minuten later waren gestart. Ook hier heb ik maar gewoon met bewondering naar gekeken en ervan genoten. Eenmaal zelf op de fiets wist ik dat ik moest doseren, omdat er nog een halve marathon achteraan kwam, en omdat 90km in Klazienaveen ook geen 90km is. In de eerste ronde bleek de eerste helft met name wind tegen te zijn en de tweede helft wind mee. Dat maakte het even ingewikkeld met eten, maar dat was een kleinigheidje. Eigenlijk heb ik de hele rit lekker gereden en geen panne gehad. Het rondje lijkt eigenlijk wel een beetje op wat je in de polder tegen komt, alleen is de bestrating steeds anders.

Toch vond ik het ook wel fijn om te beginnen aan het lopen, al was het alleen maar om niet meer op het zadel te hoeven zitten. Het tempo zat er best wel lekker in met lopen en ik verbaasde mezelf daarin. Ook de enthousiaste Klazienaveners langs de kanten hielpen enorm mee om lekker te kunnen lopen. Toen het in de tweede ronde wat af begon te zakken kwam het toch weer op voeding aan. Van tevoren was dat iets waar ik tegenop zag, maar ik kan wel zeggen dat de voeding, van Sanas, me prima is gevallen deze triatlon. In de laatste ronde van de vier ging het met ups en downs, de tank leek leeg. Tot dat de laatste kilometer in ging, dan lijkt het uit m’n tenen te komen. Na zelf nog wat ingehaald te hebben werd ik helaas 50 meter voor de lijn zelf nog ingehaald en was de finish er niet naar om terug in te halen. Maar als dat het enige smetje is op een verder geslaagde eerste halve afstand (achteraf bleek het zelfs iemand van een andere afstand te zijn).

Trots op mezelf is het gevoel dat overblijft, en die spanning was echt niet nodig geweest, maar het zet je wel op scherp voor de start!

Link naar de uitslag: Mylaps 

(Terug naar boven)


Algemeen clubnieuws: Op weg naar Hamburg via afslag Didam
   (09-07-2019)

 
 

Leuk hoor, al die zwemlopen, run-bike-runs, sprint- en OD-triathlons. Maar goed beschouwd staan ze het hele jaar in het teken van de Long Distance, waar we nu in juli aanbeland zijn. Dit weekend twee hele triathlons (Roth (Alexander Veerman) en de Frysman (Bas Pieterse, Eibert Leusink en Paul Hundscheidt) en de halve van Didam. Waar Guido Kwakkel aan deelnam als voorbereidingswedstrijd voor de Ironman Hamburg. Een kort verslag.


 

OP WEG NAAR HAMBURG VIA AFSLAG DIDAM
Door Guido Kwakkel

Triathlon Didam stond na Zeewolde (welke ik op het laatste moment verstek moest laten gaan) op het programma als laatste test voor IM Hamburg op 28 juli. Ik had niet veel meer ambities dan een leuke wedstrijd draaien en deze met een goed gevoel afsluiten. 

Didam is een mooie, gemoedelijke en vooral overzichtelijk triathlon. Eigenlijk net als in Zeewolde! De start is in een grote vijver waarin voor de middenafstand 2 ronden gezwommen moesten worden (1,9 km). Ik startte vooraan en een beetje aan de zijkant van het geweld, de eerste meters redelijk sprintend vertrokken. Ik zag de kopgroep rechts van mij zwemmen en ik probeerde rustig aan te sluiten. Na ca. 250m brak de groep een beetje en zat ik in de achtervolgende groep, dit ging mij te gemakkelijk dus besloot ik aan te zetten om vervolgens na 400 meter in de eerste groep aangesloten te zijn. Dit heb ik weten vast te houden en zo kwamen we met een man of 6 het water uit. 

Uit het water diende direct een steile trap beklommen te worden en daarna richting T1. Bij mijn fiets gekomen zag ik de nr. 1 al lopen met zijn fiets en ik kon als 5e de fiets op komen. Al bij de wissel lag ik 3e en kon dit de eerste van 4 ronden volhouden.

  De jonge mannen vlogen langszij en ik besloot niet aan te pikken maar mijn eigen race te rijden, na 4 ronden en 90km kwam ik in een 5e positie van de fiets, met een achterstand op de nummers 2 en 3 van 4,5 minuut. 

De nummer 5 had ik binnen de 1e kilometer al te pakken en toen begon de inhaal race. Krijn Haak stond langs de kant en gaf mij de tijden door. Na ronde 4 zei mijn coach dat een podiumplaats erin zat! Ik riep nog “ ik lig vierde, hoe dan?”. Al snel raapte ik nr. 3 op en lag ik 3e. Ik kreeg vleugels welke ik 1 ronde volhield en dit ook moest bekopen, dus moest iets langzamer gaan lopen en zakte terug naar 4:15 min/km.

Krijn gaf door dat de nr. 2 op instorten stond en 2:45 min voor mij liep…..pffff, dat is nog een eind dacht ik toen. Maar niets bleek minder waar, hij was aan het wandelen geweest en nog dezelfde ronde had ik hem te pakken. “Nu consolideren en uitlopen,” zei ik tegen mijzelf.

Nog twee ronden te gaan en dat moest lukken. Zo gezegd, zo gedaan en ik stortte als 2e over de finish.

Zwemmen: 29:07 minuten
Fietsen: 02:15:04 (39,1 km/uur)
Lopen: 01:27:02 (4:14 min/km)
Finish: 04:14:55

 

(Terug naar boven)


Algemeen clubnieuws: Frysman 2019
   (08-07-2019)

 
 

Over Roze badmutsen die niet roze zijn …

 Afgelopen zaterdag 6 juli stonden onze 3 TVZ Triatleten, Bas Pieterse, Paul Hundscheidt en Eibert Leusink  aan de start van de 5e versie  van de hele triatlon de “Frysman” in Skarl. Ook zij gingen de uitdaging aan om een echte Frysman te worden. “Leaver Dea as Slaef!!”


Frysman 2019

door Michael Sleijster 

 

Nu moet gezegd worden dat Bas, Paul en Eibert niet bepaald beginners zijn op de hele triathlon. Vaker hebben zij de 3 hele afstanden met goed resultaat getrotseerd en dus ook op deze zaterdag stonden de atleten in vol ornaat goedgemutst met “roze” badmutsen klaar om het eerste onderdeel van 3,8 km afstand te gaan zwemmen in het IJsselmeer.

De Frysman is een relatief kleine triathlon in Friesland en alleen gericht op atleten die een hele afstand willen doen. Vol=Vol en groeien willen ze niet daar in het Gaasterland. De omgeving leent zicht uitstekend om een mooi evenement te organiseren in combinatie met veel enthousiaste vrijwilligers langs de route en het Parc Fermee.

De drie mannen hadden begeleiding geregeld in de persoon van Inge Hoogenhout die met de bidons en (sport) voeding klaar stond. Ook ikzelf was heel nieuwsgierig hoe deze triathlon zou gaan en was naar Friesland afgereisd om hun aan te moedigen.

Het zwemparcours van 3,8 km in het IJsselmeer was dus het eerste obstakel die genomen moest worden. In de ochtend was de wind goed aangewakkerd en de bekende IJsselmeergolven waren serieus geworden. Verschillende deelnemers staken de strijd al na  1 Kilometer zwemmen. Sommige kregen zoveel water binnen dat de maag eerst geleegd moest worden. “Steile wand zwemmen was het”, vertelde Bas later. De zwemtijd van de 3 was hier dan ook naar: 1,5 uur in het water tegen de golven beuken.

Het fietsonderdeel van de Frysman bestond uit 4 rondes van 45 kilometer. Na iedere ronde kwamen alle deelnemers langs op de berg van Warns (Het rode Klif) waar een monument staat van de “Slag bij Warns” uit 1345 toen de Friezen deze slag wonnen van de Graaf Willem de IV en Jan van Henegouwen. Hierdoor konden de Friezen hun zelfstandigheid bewaren.

Voor het fietsonderdeel in de wedstrijd was hierbij de Friese wind een geduchte tegenstander. Op de dijk langs het IJsselmeer zakte regelmatig de snelheid terug tot 25Km/h.

In de kop van de wedstrijd ging het tussen de Belg Dirk Baelus en Dirk Wijnalda. Dirk Baelus kwam als eerste van de fiets (04:34:47) na 180km met een voorsprong op Dirk Wijnalda van 7 minuten.

Bas, Paul en Eibert reden steady hun 4 rondes en per doorkomst probeerden Inge en ik hun van informatie te voorzien of wat eten aan te reiken. Paul met een fietstijd van 06:06:07 uur, Bas 06:00:46 uur en Eibert 05:58:46 uur. De strijd lag dus nog helemaal open aan het begin van de marathon tussen de TVZ’ers.

Inge en ikzelf vermaakten ons ondertussen langs het parcours en het gebied rond het Parc Fermé met patat en een frikandel. Dat het ook wat begon te regenen had geen invloed op de sfeer op en rondom “Het Rode Klif”. Niet alleen was het lekker druk, ook kregen alle deelnemers veel applaus en aanmoedigingen bij hun doorkomst van de toeschouwers, supporters en vrijwilligers. Lekker sfeertje !

Na hun 180 km fietstochtje door Friesland kregen de 3 nog hun toetje van de Marathon rondom Warns. 6 rondes met per ronde een beklimming van “Het Rode Klif”. Het loop parcours gaat constant op en neer en is, behalve in een stuk polder, niet vlak. “Vind ik wel prettig” vertelde Paul Hundscheidt tijdens het lopen. “Gebruik je ook andere spieren”.

 

 

Ook hier stonden Inge en ik de mannen ronde na ronde te voorzien van “spul”. Na 2 rondes zagen we dat het tempo langzaam ging zakken en sprongen om beurten op de stadsfiets om hun even te spreken, wat info te delen en te vragen of ze wat nodig hadden. Dat bleek te werken want ze hadden het heel zwaar na de golven van het IJsselmeer en de Friese tegenwind.

Dirk Wijnalda was ondertussen als 1e  gefinisht in een tijd van 08:53:11 uur. Wat een atleet ! Dirk Baelus volgde als 2e in een tijd van 08:58:21 uur. Bij de dames was Carla van Rooijen in 10:29:05 uur de snelste met kort daarachter Marjan Andringa in 10:34:09 uur.

Ik had “onze” hardlooptrainster Annemarie Rustenburg graag willen zien hoe zij de Frysman volbracht had….

Eibert was wat misselijk en kon daardoor zijn tempo moeilijk vasthouden. Bas had pijnstillers nodig die ik bij Eibert vandaan haalde. Paul Hundscheidt daarentegen ging de laatste 2 ronde steeds harder lopen ! “Gaat eigenlijk wel lekker” zei Paul. “Nu nog onder de 12 uur finishen”.

Goed te zien was dat zowel Eibert als Bas konden volhouden en Bas nog redelijk soepel kon blijven lopen en zelfs versnelde na de Paracetamol. “Ik had die pijnstillers eerder moeten nemen” zei Bas tijdens het lopen.

Paul finishte als 85ste in 11:50:38 uur, dus onder de 12 uur.Bas, aansluitend, finishte als 102de in 12:21:13 uur. Eibert kon de Frysman ook op zijn lange lijst bijschrijven als 127ste in een tijd van 12:59:15 uur. Er waren 155 finishers van de 175 gestarte.

Do bist een FRYSMAN!!” werd geschreeuwd door de speakers als weer een deelnemer over de finish kwam onder luid gejuich van iedereen.  Zo ook voor onze TVZ atleten ! Klasse en veel respect om dit te zien na een lange intensieve dag.

 

De Frysman is met recht een “cult” wedstrijd aan het worden. In 2020 staat hij weer op de kalender ….

   

(Terug naar boven)


Algemeen clubnieuws: Interview met Bas - Endurance 2019
   (06-07-2019)

 
 

De Zeewolde Endurance had in het begin de wind een beetje tegen. Alle nieuwe evenementen op de NTB-wedstrijdkalender in de maand juni grossierden met grote deelnemersaantallen en/of waren in no-time uitverkocht. In Zeewolde werd het meer een gestaag groeiend evenement, met als klapper het afgelopen weekend. Althans, dat is de voorzichtige mening van de redactie, maar voorzitter Bas Pieterse kan ons van meer "inside information" voorzien, vlak voordat hij zich gaat voorbereiden op zijn nieuwste hele triathlon: de Frysman op 06 juli a.s.


 

Hoe kijk je zelf terug op het totale evenement? Bestempel je het als een succes of viel het ergens nog tegen?
De Zeewolde Endurance was in onze ogen een groot succes. Zoals altijd zijn er punten en onderdelen die beter kunnen. We hebben dan ook een bijna incident loos sportfeest gehad. Eén deelnemer was op vrijdag wat hard door de bocht gegaan en ten val gekomen. Ze kwam eraf met wat schaafwonden in haar gezicht. De opkomst was zeer groot. We zaten echt aan onze limiet.”

 

Wat vond je zelf het allerbeste onderdeel van de Zeewolde Endurance? En is dat nog voor verbetering vatbaar of is het zaak dit te bestendigen?
Er zijn 2 onderdelen die strijden om het predicaat beste wedstrijd. Dat zijn de Rabobank Junior Challenge en de Midden afstand op zaterdag. 

 Op de Rabobank Junior Challenge deden dit jaar bijna alleen maar solo atleten mee. Ongeveer 250 basis en voortgezet onderwijs leerlingen kunnen zich nu officieel triatleet noemen. Alle VO kinderen hebben meegedaan aan de clinics die we vanuit de Zeewolde Endurance georganiseerd hebben. Op de basisscholen hebben we uitleg gegeven over wat een triathlon behelst en op sommige scholen hebben we ook een wisseltraining gegeven. Tevens was er voor iedere ingeschreven deelnemer een open water clinic die door René Oosterhof gegeven werd. 

Echt super om al die deelnemers te water te zien gaan en ook te zien finishen. Het waren er zo veel dat we genoodzaakt waren om de groep op te splitsen in 3 start series.

En dan op zaterdag hadden we super vol programma. Met als, voor mij, de middle distance als klapper. Het was die dag bloedheet. We waren genoodzaakt om ons hele programma in de ochtend te laten vallen om iedereen om 14:00 uur binnen te hebben. En dat is gelukt. De laatste waren de atleten van de middle distance. Die waren om 8.30 begonnen. Om 12.30 kwam de winnaar binnen en de laatste finishte om 14.09. 

Dit huzaren stukje met allerlei last minute aanpassingen hebben we kunnen doen met een hele grote club top vrijwilligers. Ja, wat kunnen we hier nog aan verbeteren? Vast een heleboel. Dat gaan we na de evaluatie vaststellen.”


Wat vond je zelf het minste onderdeel van de Zeewolde Endurance? Hoe wil je dat volgend jaar verbeteren?
De Rabobank business relay en Rabobank family & Friends is nog niet een volwassen onderdeel. Hier gaan we zeker aan het deelnemers aantal werken. Daar hebben we al verschillende ideeën over. Toch was het met alle genodigden, vrienden, toeschouwers en deelnemers een grote groep mensen die genoten hebben van de wedstrijd. We hebben na afloop in de VIP tent nog lang nagepraat. Dat is ook 1 van de doelstellingen van dit onderdeel van ons 2-daagse sport evenement.”

De makkelijkste vraag: wanneer is de Zeewolde Endurance 2020?
De volgende Zeewolde Endurance is op 26 en 27 juni 2020.”

Heeft de Zeewolde Endurance er voor gezorgd dat je het komende weekend slecht (of niet naar wens) aan de start van de Frysman staat of is de conditie toch wel in orde?
Ik hoop dat het geen invloed gehad heeft op mijn conditie. Hopelijk zelfs positief. Ik heb met veel zware dingen lopen sjouwen. Een beetje extra kracht training.”

(Terug naar boven)


Algemeen clubnieuws: Rotterdam Sprint Team Relay
   (01-07-2019)

 

Foto's :JH Sportfotografie 

Kijk naar de uitslagen van de Zeewolde Endurance en het is opvallend hoe goed Casper van Dam (2e OD), Chris Elliott (4e OD), Tom de Jong (7e OD) en Tom van der Kuijl (8e Sprint) gepresteerd hebben. Sterke afvaardiging in ons Team Fysio-Luxor TVZ  dat strijdt in de NTB Team Competitie en de week voor de Endurance in Rotterdam de derde wedstrijd afwerkte (na Almere en Weert, waar ook al verslagen van ingestuurd werden). Deze keer een verslag van kersvers teamlid Chris Elliott – gecharterd via Casper van Dam, die van een (sportieve) vriendin vernam dat zij een sportieve vent aan de haak had geslagen die in training is voor de halve triathlon van Almere. Leek Caper wel leuk om een keer mee te trainen en zo rolde Chris zomaar in het TVZ Team.


 

Zaterdag 22 Juni en het belooft weer een mooie dag te worden met een sprint team relay in het verschiet.
De zon schijnt, het is een graad of 23 met weinig tot geen bewolking. Het zwemparcours is kort, heel kort. Er wordt dus veel gediscussieerd onder de atleten, wel of geen wetsuit? Aan de watertemperatuur ligt dat in ieder geval niet, deze is zo rond de 21 graden. Heerlijk zwemwater dus. Uiteindelijk besluiten we allemaal een wetsuit te dragen behalve Tom, dit omdat zijn fiets vooraan in de wisselzone staat. Hij heeft dus niet de luxe die wij wél hebben, om de wetsuit tijdens het lopen naar de fiets uit te te trekken.

Onze teamcaptain (Casper) heeft een plan van aanpak opgesteld en met name de startvolgorde van de atleten moet vandaag het verschil maken. We besluiten te starten met Tim, gevolgd door Tom, daarna Chris en als klap op de vuurpijl mag Casper het geheel afronden.

Het is 13:00 en Tim ligt in het water, klaar om het op te nemen tegen de overige 38 deelnemers. Vol spanning staan wij langs het water te wachten op het startschot, tevergeefs want deze komt maar niet... de zwemmers worden onrustig en iedereen vraagt zich af waarom het eigenlijk zo lang duurt.
Wat blijkt, er is geen starter aanwezig.. 13:10 klinkt alsnog het schot van verlossing en de mannen zijn weg. Tim zwemt zoals verwacht goed en komt rond de 10e plek het water uit.

Het is een compacte groep atleten, goed nieuws want het is natuurlijk een stayer wedstrijd. Hij maakt snel werk van de eerste wissel, nét niet met de kopgroep mee, maar zit keurig in het volggroepje van ongeveer 10 man. Er wordt eerst met de wind in de rug gefietst en de mannen werken samen om het gat zo goed mogelijk te dichten. Het tweede deel van het fietsparcours is tegen de wind in, maar met zo’n grote groep ligt het tempo nog steeds hoog. Wederom een prima wissel voor Tim en hij kan met redelijk goede benen beginnen aan het looponderdeel. Slechts 1500 meter voor de boeg en daarna mag hij Tom aantikken om hetzelfde traject in te gaan.

Tom maakt een sterke indruk in het water ondanks het feit dat hij zonder wetsuit zwemt, ik schat dat zo’n 2/3 van de deelnemers er voor kiest om met wetsuit te zwemmen ondanks de afstand en het watertemperatuur.
Dit heeft als grote voordeel dat Tom in de wissel z’n helm en zijn schoenen aan heeft terwijl anderen nog met hun wetsuit bezig zijn. Op de fiets neemt Tom de leiding in zijn groepje en staat er op dat ze ook even de benen stil houden zodat er een 4e fietser aan kan sluiten, onder de noemer “vele handen maken licht werk” In dit geval vele benen dan. Een slimme zet want ook in dit groepje wordt hard gefietst en ze maken slim gebruik van elkaar tegen de wind in, terug naar de wissel.

Opnieuw een snelle wissel voor TVZ Fysio Luxor dankzij een vooraf goed bedachtte taktiek. Wij hebben allemaal voor de wedstrijd normale pedalen op de fiets gemonteerd zodat we na het zwemmen direct de loopschoenen aan kunnen trekken, scheelt een schoenwissel en geen gedoe met inklikken op de fiets of met fietsschoenen door de wissel moeten rennen.

Foto's :JH Sportfotografie 

Tom loopt als een trein en voor ik het weet, ben ik aan de beurt. Met gierende hartkleppen sta ik te wachten op de high-five van Tom. Ik ren de steiger af en met een gracieuze duik verlies ik niet alleen mijn zwembril maar ook een contactlens. Een goed begin is het halve werk zeggen ze... “snel herpakken en doorzwemmen”, gaat er door me heen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik ben niet de sterkste zwemmer maar kan goed bij de mannen blijven waarmee ik gelijktijdig het water inging. Ietwat gedesoriënteerd ren ik de wissel door richting de tweewieler om aan mijn ‘’sterkste’’ onderdeel te beginnen. Ondanks de wetsuit maak ik een voor mijn doen goede wissel en spring op de fiets, na een meter of 100 besef ik dat ik niet alleen half blind ben maar ook alléén, écht alleen... voor me, in de verte, zie ik een klein groepje fietsen waar ik ondanks de 42/43 aan ‘t uur nooit bij ga komen voordat ze  het tegenwind gedeelte van het fietsparcours bereiken. Achter me zie ik in de verste verte ook niemand. Na 2 km, in de verte achter me zie ik toch een aantal atleten (3 man) die mij in het vizier hebben maar ik besluit door te fietsen, ze zijn immers nog zó ver weg... Ik draai tegen de wind in, het vermogen neemt toe maar de snelheid neemt drastisch af. Ik zie op een gegeven moment zelfs 29 km/h op de Garmin staan bij een inspanning van 300W. Hopeloos, maar ook dit soort situaties horen erbij.

Foto: JH Sportfotografie 

Dit zijn de kaarten die je toebedeeld krijgt en daar moet je het mee doen. 500 meter voor de tweede wissel word ik dan toch vergezeld door 2 man en gaan we met zijn drieën de wissel in. Wederom een goeie wissel zonder al te veel poespas en ik mag nu nog 1,5 kliometer afzien. En afzien wordt het, zij het nou door de eenzame fietstocht, zij het door de halve marathon van afgelopen weekend maar de benen voelen aan als pap. Geen gang in te krijgen. De sfeer is wél goed en door de opzet van het evenement staan er veel atleten langs het loopparcours om je op te zwepen waardoor je toch weer vleugels krijgt.

Casper staat te popelen bij de zwemstart en zodra ik hem aantik, vliegt hij het water in om nog één keer alles te geven. Zwemmen verloopt vlekkeloos en hij haalt zelfs een aantal deelnemers in op die geringe 300 meter. Zijn fiets staat ook helemaal aan het einde van de wissel en heeft dus tijd genoeg om al lopend de wetsuit uit te trekken. De wissel uit, blijkt nogmaals hoe effectief de ‘’normale’’ pedalen zijn. De overige atleten zijn nog met hun fietsschoenen bezig terwijl ze met lede ogen toezien hoe Casper er met een bloedgang van door gaat.
Hij heeft één atleet om het parcours mee te delen, maar die heeft het moeilijk om het tempo van Casper bij te benen, ook hij moet dus veel werk zelf verzetten. Na de snelle wissel is het laatste onderdeel daar, hier nog één keer alles eruit persen... Oei, daar denken de benen toch anders over! Ook Casper heeft afgelopen weekend een top prestatie geleverd op de halve marathon in Zwolle en wellicht dat die nu nog even de kop op steekt. Hoe dan ook, tanden op elkaar en op karakter door. Langs het loopparcours staan nu zo goed als alle deelnemers hun laatste teamgenoot binnen te schreeuwen en mijn hartslag neemt weer toe. Wat een sfeer, echt fantastisch.

Foto's :JH Sportfotografie 

Na 1:18:55 is het geweld voorbij, we zijn binnen! Kort maar krachtig. Onze tijd is goed voor een 11e plek overall of een 7e plek 2e divisie Noord. Niet gek, gezien er 39 teams (Noord + Zuid) deelnamen en wij niet persé een sprint-team zijn. Vandaag hebben we het verschil gemaakt door slimmer in plaats van harder te werken. Strategisch sterk bedacht en in de praktijk op een paar schoonheidsfoutjes na netjes uitgevoerd.

Vandaag heeft ervoor gezorgd dat we maar liefst 5 plekken zijn gestegen in het algemene klassement wat resulteert in een mooie 10e plaats en daar mogen we absoluut trots op zijn.

Volgende week staan we allemaal aan de start van de Zeewolde Endurance waar we individueel onze krachten gaan testen op de Sprint en de OD afstand. Mooie voorbereiding op de eerstvolgende team wedstrijd die op 7 Juli zal plaatsvinden in Utrecht. Dat betreft een individuele sprint.


Ben je benieuwd naar de overige uitslagen van het afgelopen weekend?
Kijk dan hier: http://nl.mylaps.com/evenementen/uitslagen/2019/jun/22/rotterdam/

Wij willen onze sponsoren hartelijk danken voor hun inzet en het mogelijk maken om deel te nemen aan wederom een mooi evenement.

Paramedisch Centrum Luxor, Zeewolde
Klamer Fietsen
Dierenartsenpraktijk Flevoland
KLIF18

   

(Terug naar boven)


Algemeen clubnieuws: Buitenwaterzwemmen Bodegraven
   (30-06-2019)

 
 

Ook TVZ was natuurlijk helemaal in de ban van de geweldige prestatie van Maarten van der Weijden, en mogelijk ook wel geraakt door de schoonheid van het open water zwemmen. Binnen de club hebben we gelukkig Adrian Lammers die deze mooie sport bedrijft, bij toeval vorig jaar ook al in de periode dat Van der Weijden zijn eerste Elfstedenprestatie neer probeerde te zetten. Gelukkig was Adrian dit jaar snel weer hersteld van een fikse fysieke tegenslag in de vorm van een gebroken elleboog. Hoe dat euvel, want daardoor met een fikse trainingsachterstand begonnen aan zijn eerste buitenzwemwedstrijd, uitpakte lees je hieronder.


 ZIE JE MAARTEN GAAN, DAN KOMT ADRIAN ERAAN

Zo’n drie jaren geleden heeft John van Lingen mij gevraagd een keer mee te gaan naar de http://www.2mijl.nl/ in Groningen, een  zwemprestatietocht over 3,4 km. Daar is mijn passie ontstaan voor het open water zwemmen. Omdat ik vanwege knieklachten het looponderdeel bij triathlon niet kan volhouden, ben ik genoodzaakt het bij alternatieve evenementen te zoeken en ben dus via John met het open water zwemmen in contact gekomen. En ook al ben ik meer een sprint type (vanwege mijn waterpolo achtergrond), ik vind het leuk om de zwemtechniek van de lange afstand te oefenen en te verbeteren. En ik vind het ook erg leuk om aan deze events mee te doen.

Dit zwemseizoen doe ik mee aan de volgende wedstrijden, waarbij ik voor het eerst aan drie officiële 5 km KNZB wedstrijden deelneem.

Datum

Dag

Website

Afstand

Plaats

22-6

za

bzpc-bodegraven

5 km

Bodegraven

29-6

za

https://www.zeewolde-endurance.nl/pages/26/Triathlon-29-juni-2019/

750 m zwemmen, 20 km fietsen

Zeewolde

13-7

za

http://www.owzmerwedekanaal.nl/site/

5 km

Vianen

27-7

za

https://www.knzb.nl/vereniging__wedstrijdsport/wedstrijdsport/webkalender/wedstrijd/18904/

5 km

Hoorn

25-8

zo

http://www.2mijl.nl/

3,4 km

Groningen

31-8

za

https://cityswimzwolle.nl/programma

2,7 km

Zwolle

 

Afgelopen zaterdag heb ik mijn eerste 5 km wedstrijd in Bodegraven gezwommen. Met zo’n 40 andere deelnemers werden wij bij het finishpunt opgehaald door een bus en 5 km verderop gebracht bij de Oude Rijn. Er werden tevens andere afstanden die dag gezwommen (o.a. 2,5 km VS en SS, 1 km VS). Onderweg dacht ik nog wel dat de bus maar bleef rijden langs de rivier….moeten wij zover zwemmen….ja dus !

Ik had mijzelf voorgenomen om de eerste wedstrijd een lekkere cadans te krijgen en niet over de limiet te gaan. Ik merkte bij de start dat er niet veel mensen meededen met alleen een zwembroek aan zoals ik. Velen hadden een open water zwemsuit van enkels tot schouders (zonder rits) met schouders en armen niet bedekt.

Vlak na de start ontstonden er al snel diverse groepen. Ik kwam in een groep met 2 andere mannen te zwemmen. Ik twijfelde of ik nog de oversteek moest maken naar een groep ervoor, maar besloot om te blijven. Ik probeerde om en om op kop te zwemmen, maar de twee mannen wilden dit blijkbaar niet. Ik besloot na pakweg 1 km in de “slipstream” van een van de twee mannen te zwemmen en kon dit prima volhouden. Ik had na verloop van tijd echter geen idee hoe lang wij nog moesten zwemmen. Dat is een les voor de volgende keer om herkenningspunten te onthouden.

Na een uur zwemmen naderden wij Bodegraven, want ik herkende de kerktoren. Dat was het moment om mij op te laden voor een eindsprint want ik wilde nog wel deze mannen verslaan. Zo’n 250 meter voor het einde begon ik te versnellen en kwam naast de voorste tegenstander, de ander kon het tempo niet meer bijbenen. Tot 100 meter voor het einde lagen wij naast elkaar. Ik kon nu aan alles merken dat ik er al bijna 5 km op had zitten, maar perste er nog iets extra’s uit. Het lukte om mijn directe tegenstander te verslaan en met een tijd van 1:15:48 werd ik die dag 14e.

Mijn doel is om de volgende 5 km tochten te ontdekken of ik in een groep met een hoger tempo de wedstrijd ook goed aan kan. Leuk om te vermelden was dat Nederlands Kampioen open water zwemmen 2018 Lars Bottelier ook aan de wedstrijd meedeed. Hij won de wedstrijd in 58:12, hetgeen een gemiddeld tempo betekent van 1 minuut 10 sec per 100 meter. Wat een tijd ! Voor degenen, die het leuk vinden om eens mee te doen: op de website https://noww.nl/ staat de agenda voor de open water zwemevenementen.

 

(Terug naar boven)


Algemeen clubnieuws: Fietsen in de Dolomieten
   (28-06-2019)

 Fietsen in de Dolomieten

Zoals in dit artikel van Marije de Jong (Gouddelvers in Morzine) over de cyclo in Morzine, waren er dit jaar twee grote fietsdoelen.  De karakters waren totaal verschillend, want Morzine was eendaags, met tijdmeting en ranking. De stage naar de Dolomieten van Jan Fledderus, Bas Pieterse, Eric Möller, Gerline van der Bij, Hans Olde Hengel, Marco Rademaker (vergezeld door zijn vrouw Anneke) en Louis Doorn was een week lang, had een vrij karakter – Bas zou ook gaan hardlopen en zwemmen voor zijn Frysman en Jan is ook verzot op bergwandelen – en vond zijn oorsprong in een georganiseerde reis door Grinta. Eric had derhalve alle routes op gps opgeslagen en legde ook van elke dag een verslag vast voor het thuisfront. Dat ook zeer lezenswaardig is voor de overige TVZ-ers en kun je lezen als je klikt op de onderstaande foto.


 

 

(Terug naar boven)


Algemeen clubnieuws: TVZ Tourspel
   (27-06-2019)

 

Sander Jansen’s afscheid van TVZ door de verhuizing naar Apeldoorn wordt niet slechts gevoeld doordat we een zeer goede fietstrainer kwijt raakten maar hij was ook de kartrekker van het TVZ Tourspel en dat moeten  we al een flinke tijd missen. Het Tourspel kende jarenlang diverse winnaars waarbij Rien Delhez, ook al een voormalig fietstrainer en sinds vorig jaar verhuisd naar Den Haag, wel de meest constante was. Het is dus ook wel eens een voordeel dat er leden afscheid nemen……… want de webmasters van TVZ nemen het initiatief om dit leuke spel weer nieuw leven in te blazen.


 
Het groeiende enthousiasme onder de wielervolgers vanwege de steeds betere lichting Nederlandse profwielrenners zorgen er ook dit jaar voor dat er reikhalzend uitgekeken wordt naar de Tour de France start in Brussel, de plaats waar de grootste wielervedette Eddy Merckx woonachtig was. En waar, ondanks het terugtreden van Tom Dumoulin, de eerste contouren van het veroveren van de groene trui door Dylan Groenewegen en de gele trui van Steven Kruijswijk zichtbaar zullen gaan worden. Het wordt kortom een Toureditie met mooie Nederlandse successen in het verschiet.
De werking van het spel is ondanks de jarenlange afwezigheid waarschijnlijk nog wel bekend: een eenmalige selectie van 12 wielrenners strijden elke dag voor punten die gescoord worden in elke dagetappe, de tussentijdse leiders in de groene (sprint), witte (jongere), bollen (klimmer) en gele trui (algemeen klassement). En uiteraard extra punten voor de eindafrekening zodra het peloton de rondjes op de Champs Elyssée afgelegd hebben.
Klik op de bovenstaande foto om de website van de TVZ-Tourploeg te openen. Let op dat je alleen deze link gebruikt om aan het TVZ Tourspel deel te nemen. Vul je renners uiterlijk op zaterdag 06 juli 12:00 uur in en geniet drie weken lang van een leuke en sportieve strijd tussen actieve en misschien ook wel voormalige TVZ-leden en familie/gezinsleden. 
 

(Terug naar boven)


Algemeen clubnieuws: Gouddelvers in Morzine
   (26-06-2019)

 
 

Op zaterdagen in de wintermaanden, op de dinsdagavonden via de WhattsApp-groep Zin Om Te Fietsen (ZOTF) en uiteraard de reguliere zaterdagse duurtrainingen. Daar is zo’n beetje een van de twee grote fietsdoelen van 2019 ontstaan. Een grote groep toog naar de Dolomieten, en bijna gelijktijdig werd er door de andere groep koers gezet naar de Franse Alpen. In Morzine, waar Peter Winnen een van de Nederlandse Tourzeges in een bergetappes wist te winnen. In het onderstaande verslag van Marije de Jong lees je wie er allemaal streden voor de meest blinkende medaille.


 

GOUDDELVERS IN MORZINE

Overschoenen, beenstukken en zelfs een winterjasje. Van alles had ik voor de zekerheid meegenomen om me tegen eventuele kou in de Franse Alpen te wapenen… maar op een koude douche in het appartement was ik niet voorbereid. Dan maar even de tanden op elkaar en snel afspoelen…brrrr!

Het appartement is in St. Jean d’Aulps, op 8 kilometer afstand van Morzine waar  op zondag de start zal zijn van de Gran Fondo Morzine -Haut Chablais. Jaap, Jan en Hans zijn hier op dinsdag al neergestreken en hebben al wat fietskilometers in de benen wanneer Jelmer, Hein en ik op donderdagmiddag aankomen. De andere heren hadden ons duidelijk nog niet zo vroeg verwacht want we moeten Jan van de bank lichten (die net dacht even van de rust te kunnen genieten) om de deur open te doen. Jaap en Hans zijn nog in de supermarkt om de, aan ons bij aankomst beloofde, witte wijn te halen.

Eenmaal compleet vertellen de kwartiermakers over de cols die al bedwongen zijn. De col de la Joux Verte zullen we zondag als eerste voor de kiezen krijgen. Met af en toe wat minder steile stukken tussendoor is deze klim goed te doen, horen we. De col de Joux Plane is echter andere kost, dit is 13 kilometer afzien met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,5%. Niet voor niets dat deze col geregeld onderdeel uitmaakt van het parcours van de Tour de France. Jan was in elk geval blij met het ‘hutje' dat een paar kilometer onder de top stond. Daar kon hij nog even op adem komen, voor hij zich op de laatste kilometers stortte.

‘Dus… ‘ luidt de vraag, ‘welke willen jullie morgen fietsen… ?’. Ik weet niet meer of het kwam door de gedachte aan Jan in het hutje maar iets in me zei dat het misschien beter was om níet met de Joux Plane te beginnen. ‘Laten we maar beginnen met de Joux Verte’ hoorde ik mezelf zeggen.

De volgende ochtend doen we rustig aan en ontbijten we met de vers gebakken baguette en croissants van het bakkertje beneden in het dorp. (Ook worden er meegenomen havermoutvlokken uit Nederland genuttigd, maar dat klinkt wat minder sfeervol in dit verhaal).

Het is mooi fietsweer en de col de Joux Verte doet zijn naam eer aan: Grotendeels door het groen klimmen we, ieder in ons eigen tempo, naar boven. Halverwege komen we door het geitendorp waar de geiten de weg bezetten en zich niet gek laten maken door een paar fietsers. Bovenop maken we nog een paar foto’s van het mooie besneeuwde Alpendecor en zorgt ‘handy man’ Hans ervoor dat Jan weer kan schakelen tussen zijn grote en kleine blad. Wel zo prettig in de bergen.  Via een heerlijke afdaling suizen we naar beneden richting de koffie in het centrum van Morzine.

 

Eenmaal terug bij het appartement hopen we dat het probleem met het kapotte expansievat is verholpen en we lekker kunnen douchen. Helaas leek vandaag niemand zich echt druk te maken om zes bezwete Hollandse fietsers in een Frans skidorp, dus dat wordt weer bikkelen onder een koude douche. Alleen Hein heeft geluk, zodra hij ook na lang dubben toch maar de douche onder stapt, klinkt er gejuich, we hebben weer warm water!

Zaterdag is het rustdag. De langslapers draaien zich nog eens lekker om terwijl de leden van de ontbijtservice zorgen voor een lekker ontbijt. Met de auto gaan we naar de Joux Plane, zo kunnen we deze toch nog verkennen. Als verrassing blijkt de aanlooproute over een ‘muur' te lopen met een stijgingspercentage van 25%. In de auto krijgen we hiervan al het zweet op het voorhoofd, dat wordt nog leuk zondag.. Bovenop de col maken we een wandelingetje en genieten we van crêpes en omeletten in het restaurantje. Op de terugweg kijken we vol bewondering nog bij het downhillparcours waar een paar waaghalzen zich naar beneden storten. Terug in Morzine halen we de startnummers op en verbazen we ons erover hoe rustig het is qua deelnemers. Heel anders dan de Marmotte twee jaar geleden. Echter, onveranderd is de goede maaltijd die we deze avond voor de tocht weer voorgeschoteld krijgen door chef kok Jaap. Met deze heerlijke pasta op moet het morgen lukken.

En of het de pasta was, de trainingstochten, de goede sfeer of het mooie weer, ik weet het niet, maar iedereen reed een fantastische tocht op zondag. De Joux Verte voelde inmiddels als bekend terrein en de geiten bleven dit keer binnen. Met nog wat leuke klimmetjes tussendoor en een heel lang stuk vals plat koersten we af op de Joux Plane. Daar was het afzien voor iedereen, zeker door de temperatuur die inmiddels flink was opgelopen. Maar het einde was in zicht, eenmaal boven alleen nog afdalen naar Morzine en dan het laatste stukje klimmen naar de finish bij het Lac de Montriond. Het helderblauwe water van het meer zag er aanlokkelijk uit, maar uiteindelijk werd het toch een lekkere en welverdiende (warme!) douche in ons appartement.

Uitslagen:

Mediofondo (102 km /  2370 hm)

Jan Douma: 05:52:41 (goud)

Granfondo (145 km /  3500 hm)

Marije de Jong: 07:32:54 (goud)

Hans den Hollander: 07:32:55 (goud)

Jelmer de Jong: 07:57:45 (goud)

Hein Smelt; 08:26:26 (zilver)

Jaap de Vries : 08:26:27 (zilver)

 
   

(Terug naar boven)

Toon Pagina: 1 - 2 - [Volgende >>]

Algemene informatie »
Privacy verklaring /AVG
Verzekeringen »
Contributie
Bestuur / Commissies
Vacatures
Clubkleding Maxipromo
Aanmeldingsformulier
Algemene informatie
Ledenvergaderingen
Nieuws
Nieuwsflits »
Nieuwsarchief
Algemeen »
Techniek »
Interviews »
Medisch »
Helden »
Menu vd maand »
Wedstrijdverslagen »
Bike-vakantie in het Zwarte Woud
Boekbespreking: Ard Schenk (Biografie)
Boekbespreking: Jacco Verhaeren (TOP-Coaches)
Boekbespreking: Joop Zoetemelk
Boekbespreking: Marc Herremans 1
Boekbespreking: Zwemmen (Nicola Keegan)
De Keiler in Nunspeet
Fietsexpeditie Siberië
Fietsvakantie Frankrijk - Marjolein Bos
Fietsvakantie Santiago - Anita Schouwaert
Giromania !!
Mount Ventoux beklimming Louis & Stefan Doorn
Ode aan Marco Pantani
Rien en de Fietsgoden
Skiken met Ingrid Munneke
The Desert Run
Trainingskamp XXL
Trans Alp ATB - Michiel & Marion
Vancouver - trainingskamp
Weissensee - Tonny van Vliet
Zwemanalyse in de Tongelreep
Trainen met de hartslagmeter
Bram Som
Edith van Dijk
Erica Terpstra
Gregor Stam
Kees Vaneman
Leen Pfrommer
Lidia van Bon - WK Masters zwemmen
Mieke Smit
Rob Barel
Afvallen - Mascha Spoor
Overgang en trainen - Mascha Spoor
Piriformis syndroom- Mascha Spoor
Bert Flier
Bruce Lee
Eric van der Linden
Jean Nelissen
Johan Neeskens
Wilco van den Akker
Wilfried de Jong
Gehakttaart met nasikruiden - Joke Lof
Spinaziepannenkoek - Paul Lindeboom
Fietsen
Lopen
Triathlon
zwemmen
Algemene informatie zwemmen
Zwemtrainingen »
Zwemtrainer
Algemeen informatie fietsen
Racefiets trainingen »
ATB trainingen »
Fietstrainers
Veiligheid bij fietstrainingen
Fietstrainingen
Algemene informatie lopen
Looptrainers
Algemene informatie triathlon
Divisie team
Reglementen »
Wedstrijdreglement ITU
Reglement Organisatie Wedstrijden
Wedstrijdkalender TVZ
Uitslagen »
Zwemmen
Fietsen
Lopen
Duathlon / Triathlon
2018 / 2019
Fotoalbums
You tube filmpjes
Contact
N.A.W.-gegevens van TVZ
Webredactie
Wachtwoord wijzigen
Wachtwoord vergeten?

Ogenblik a.u.b. ...