U bent hier: HOME › Nieuws › Nieuwsflits › Interviews › Gregor Stam

Gregor Stam

Als er op sportgebied iemand is die synoniem staat voor afzien, dan is het de hoofdpersoon van deze keer wel. Vooral de tweestrijd tegen – vooral in de beginjaren ongenaakbare – Axel Koenders leverde toen op TV en ‘de Dijk’ prachtige plaatjes op. Rob Barel typeerde hem in de Nieuwsflits: slechts 20% talent en 80% doorzettingsvermogen. Om hem nog beter voor te stellen gaan we helemaal terug naar het begin.

Triathlon begon in Nederland aan de rand van een Haags zwembad, om zeven uur 's morgens, op een zaterdag in september 1981. De eerste triathlon die ooit in Nederland georganiseerd werd, was een wedstrijd over 4 km. zwemmen, 170 km. fietsen en 42.2 km. lopen. De organisatoren gaven hun geesteskind destijds de naam Holland Triathlon mee en riepen het amateuristische en rommelige gebeuren en passant uit tot Open Nederlands Kampioenschap. Veertien atleten gingen van start, slechts vier wisten uiteindelijk de finish te halen. De winst ging naar een wilskrachtig blond kereltje van nog geen twintig: Gregor Stam.

In Almere werd hij in 1983 en 1984 tweede achter Axel Koenders. Een jaar later, toen in Almere het eerste Europees kampioenschap hele triathlon werd georganiseerd, hield vrijwel niemand serieus rekening met hem. De kranten wisten vooraf te melden dat de strijd zou gaan tussen Rob Barel en Axel Koenders. Toch klom op de avond van de twintigste augustus 1985 een zielsgelukkige Gregor Stam op de hoogste trede van het erepodium. Hoe kwam die overwinning ook alweer tot stand? Een terugblik middels interviews met Stam in oktober 1990 en juli 1991 .

 

EK 1985, Almere

Voor Gregor Stam begon het wedstrijdseizoen 1985 niet erg voorspoedig. “Ik had me goed voorbereid”, vertelt hij, terugkijkend. “Maar in het voorjaar moest ik drie weken plat met longontsteking. De eerste wedstrijd die ik daarna deed was Lelystad. Ik kwam ’s woensdags uit bed en op zaterdag startte ik. Tot tien kilometer voor de finish lag ik aan kop. Daarna ging het kaarsje finaal uit en moest ik opgeven. Iedereen dacht toen: met Gregor hoeven we geen rekening te houden." Zelf had Stam weinig twijfels. Hij wist zich optimaal goed voorbereid en prima in balans. "Met alles eigenlijk", herinnert hij zich. "Geestelijk, lichamelijk, privé, sponsoring, training. Dat was gewoon... dat maak je maar heel weinig mee." Dus kon hij het opbrengen om drie of vier keer in de week het hele parcours (van 180 kilometer)te fietsen, 150 kilometer per week te lopen en zes keer per week te zwemmen. Om uiteindelijk op een koude en regenachtige zaterdagmorgen in augustus met 654 lotgenoten het Gooimeer in te duiken. Het weer was zo slecht dat de start werd uitgesteld en de zwemafstand ingekort tot 2500 meter. Stam: "Ik was toen het water al in geweest. Daar stond ik dus met m'n brilletje op m'n kop, een uur lang te klappertanden van de kou. Op een gegeven moment was het dan toch zo ver. Het startschot viel en ik ging." Aan de chaos die toen ontstond wist Stam zich snel te ontworstelen. Hij zwom goed en meldde zich verrassend als vierde in het parc-fermé. Vóór Rob Barel; normaal de betere zwemmer, nu na een slechte start laat het water uit. Stam: "Dus moest hij maar bij me zien te komen. Toen dat gebeurde, ben ik op de toegestane afstand blijven hangen. Later is daarom gezegd is dat ik gestayerd zou hebben. Maar ik hield me aan de regels en was op dat moment gewoon de slimste." Waarna ook de valpartij van Axel Koenders ter sprake komt. Gregor Stam kan zich er nog altijd kwaad over maken. "Rob en ik zouden hem ingehaald hebben toen hij gevallen was. Lulkoek. We hoorden dat pas na de finish. We hebben 'm ingehaald toen hij alweer ruimschoots op de fiets zat.

Axel is daarna op honderd meter afstand blijven hangen. Op de laatste dertig kilometer is ie d'r nog eens overheen gegaan." Doet de kritiek

nog steeds pijn? Stam: "Kijk, ik had niet in de kranten lopen verkondigen dat ik zou gaan winnen. Axel - en Rob in mindere mate ook - zeiden: wij gaan de wedstrijd maken. Dus ik dacht: laat ze de wedstrijd dan ook maar maken. "

Na het fietsen kwamen de twee favorieten als eerste binnen. Een licht hinkende Koenders begon in de nog steeds stromende regen als eerste aan het lopen. Vóór Barel, de betere loper, die op dat moment de beste papieren leek te hebben. Stam volgde op korte afstand. Maar al na een paar kilometer waren de rollen omgedraaid. Stam: "Ik had Rob al na twee kilometer ingehaald. Na een kilometer of vijf pakte ik Axel." Meer zou Stam die dag niet meer van zijn grote concurrent zien. Koenders had teveel last van zijn heup, een gevolg van de valpartij eerder in de wedstrijd, en viel uit. Barel bleef echter in de buurt. "Tot we bij de Stichtse Brug kwamen" herinnert Stam zich. "Toen hoorde ik in één keer dat het verschil was opgelopen tot 1.12 minuut. Ik denk: jeetje mina! Ik ben aan het uitlopen en ik voel me nog goed. Tweëenhalve minuut na het keerpunt bij de Eemhof kwam ik Rob tegen. Hij liet me toen een gebaar zien van "sorry, ik kan niet harder". Daar kreeg ik zo'n oppepper van, fantastisch. Vanaf dat moment kreeg ik eigenlijk vleugels en ging het precies zoals ik het gedroomd had. Juichende mensen langs de kant, aanmoedigingen. Die laatste kilometers wist ik dat het niet meer stuk kon. Winnen doe je maar zo weinig, dus op de momenten dat je het doet moet je ervan genieten. Als het volkslied voor je wordt gespeeld, je staat op nummer 1 en het is het eerste Europees kampioenschap en je bent toch weer de eerste. Dat pakt niemand je weer af. Daarom is Almere '85, samen met de eerste maal Hawaii, inderdaad een van mijn mooiste wedstrijden geweest."

 

Afscheid nadert

Achteraf is het Europees Kampioenschap van 1985 het laatste hoogtepunt van Stam's triathloncarrière. Hoewel het er op dat moment anders uitzag, wist hij deze prestatie nooit meer te evenaren. Werd Gregor in 1986 nog tweede achter Koenders, in '87 en '88 moest hij genoegen nemen met respectievelijk een zesde en een vijfde plaats. Vorig jaar (1990)

kwam hij in Almere niet verder dan een elfde stek, terwijl hij met 8.52.13 toch een persoonlijk record neerzette. Na een aantal absolute topjaren, werd Gregor Stam langzaam maar zeker voorbijgestreefd door meer getalenteerde collega's. Toen begin dit jaar ook de meeste sponsoren afhaakten - alleen Gazelle en Schoonmaakbedrijven Noord zijn overgebleven - begreep Stam dat zijn profcarrière voorbij was. "Ik had het al een tijdje zien aankomen", vertelt hij, "maar het kwam toch wel onverwacht. Het is natuurlijk ook niet niets om na acht jaar als prof en semi-prof je brood verdiend te hebben met triathlon, naar wat anders te moeten uitkijken." Dat "anders" is er inmiddels. Sinds februari is Stam de trotse eigenaar van een goed lopend klussenbedrijf: Helping Hand Services Amsterdam Zuid-Oost. In die hoedanigheid wordt hij nog regelmatig herkend. "Laatst vond iemand dat ik toch wel erg op Gregor Stam leek", vertelt Gregor. "Ik ben het ook", zei ik. Die ander wou het niet geloven. "Die Stam rijdt nu rond in een Porsche, die hoeft allang niet meer te werken. "Mooi niet dus."

 

Ontzettend afzien

Ondanks zijn drukke werkzaamheden is Gregor Stam 18 augustus toch weer het donkere water van het Gooimeer ingedoken. Daarmee is hij de enige atleet die in alle tien edities van de Holland Triathlon tot nu toe is gefinisht. Toch zal één ding hem vooraf niet lekker gezeten hebben: het was namelijk wel de eerste keer zonder optimale voorbereiding. Een topklassering was daardoor bij voorbaat uitgesloten. Stam legt uit: "Ik heb heel onregelmatig getraind en natuurlijk ook veel minder dan vroeger. Alleen de laatste vijf weken voor de wedstrijd heb ik me redelijk kunnen voorbereiden." Die voorbereiding, gemiddeld vijftien uur per week, resulteerde in een achttiende plaats en een tijd van 9.32.15. Vooraf had Stam aangekondigd tevreden te zijn met een plaats bij de eerste dertig. De eerste twintig zou slechts mogelijk zijn in het geval van een superdag. Gregor Stam na afloop: "Een superdag had ik zeker niet, ik moest gewoon ontzettend afzien.

Vooral met lopen viel het tegen. Weet je, je hebt in je achterhoofd: misschien gaat het tóch wel. Maar je weet ook, dat kan helemaal niet, want je traint nog geen veertig kilometer per week. Voor de uren die ik getraind heb ben ik tevreden, maar of het goed is? Wat is goed als je snelste tijd 8.52 is? Naar omstandigheden heb ik het goed gedaan, maar als ik op deze manier door ga kelder ik nog wel verder naar beneden. En daar ga ik zelf een stokje voor steken. Ik wil nog één keer meedoen in Almere. Volgend jaar. M'n laatste hele wordt dat."

 

Ambassadeur

Dan komt er dus definitiéf een einde aan het tijdperk Gregor Stam en is de triathlonsport in Nederland een kleurrijke en karaktervolle atleet armer. Iemand die leefde voor zijn sport en zich daar een echte ambassadeur voor betoonde. Een pionier ook op het gebied van trainingstheoriën. Samen met een select groepje triatleten bewees Stam in de beginjaren dat triathlon geen gekkenwerk is, maar een serieus te nemen tak van sport, een gezonde bezigheid. Zelf trainde hij zonder moeite veertig uur of meer per week. Stam: "Ik heb niet bijzonder veel talent, maar ik trainde nooit met tegenzin. Misschien is dat wel mijn talent: dat ik gewoon veel kan trainen." Over zijn laatste grote wedstrijd blijft hij nuchter: "Als ik straks over de finish kom zal het me niet onbevangen laten, al ga ik het niet extra zitten aandikken. Of ik trots ben op mijn carrière? Zeker. Toen ik prof werd verklaarde iedereen me voor gek. Toch heb ik het risico genomen. Spijt heb ik er niet van. Ik heb veel gezien en veel geleerd. Dat neemt niemand me meer af."

Algemene informatie »
Verzekeringen »
Contributie
Bestuur / Commissies
Verkeersregelaars
Vacatures
Clubkleding
Aanmeldingsformulier
Algemene informatie
Ledenvergaderingen
Nieuws
Nieuwsflits »
Nieuwsarchief
Algemeen »
Techniek »
Interviews »
Medisch »
Helden »
Menu vd maand »
Wedstrijdverslagen »
Bike-vakantie in het Zwarte Woud
Boekbespreking: Ard Schenk (Biografie)
Boekbespreking: Jacco Verhaeren (TOP-Coaches)
Boekbespreking: Joop Zoetemelk
Boekbespreking: Marc Herremans 1
Boekbespreking: Zwemmen (Nicola Keegan)
De Keiler in Nunspeet
Fietsexpeditie Siberië
Fietsvakantie Frankrijk - Marjolein Bos
Fietsvakantie Santiago - Anita Schouwaert
Giromania !!
Hardlopen samen met een blinde loper
Mount Ventoux beklimming Louis & Stefan Doorn
Ode aan Marco Pantani
Rien en de Fietsgoden
Skiken met Ingrid Munneke
The Desert Run
Trainingskamp XXL
Trans Alp ATB - Michiel & Marion
Vancouver - trainingskamp
Weissensee - Tonny van Vliet
Zwemanalyse in de Tongelreep
Trainen met de hartslagmeter
Bram Som
Edith van Dijk
Erica Terpstra
Gregor Stam
Kees Vaneman
Leen Pfrommer
Lidia van Bon - WK Masters zwemmen
Mieke Smit
Rob Barel
Afvallen - Mascha Spoor
Overgang en trainen - Mascha Spoor
Piriformis syndroom- Mascha Spoor
Bert Flier
Bruce Lee
Eric van der Linden
Jean Nelissen
Johan Neeskens
Wilco van den Akker
Wilfried de Jong
Gehakttaart met nasikruiden - Joke Lof
Spinaziepannenkoek - Paul Lindeboom
Fietsen
Lopen
Triathlon
zwemmen
Algemene informatie zwemmen
Zwemtrainingen »
Zwemtrainer
Algemeen informatie fietsen
Racefiets trainingen »
ATB trainingen »
Fietsnieuws
Fietstrainers
Veiligheid bij fietstrainingen
Fietstrainingen
Algemene informatie lopen
LOKO Loopcompetitie
Loopnieuws
Looptrainers
Algemene informatie triathlon
Divisie team
Reglementen »
Wedstrijdreglement ITU
Reglement Organisatie Wedstrijden
Wedstrijdkalender TVZ
Route startlocatie Kaap Flevo
Route startlocatie de Parel
Clubrecords
Uitslagen »
Zwemmen
Fietsen
Lopen
Duathlon / Triathlon
Fotoalbums
You tube filmpjes
Contact
N.A.W.-gegevens van TVZ
Wachtwoord wijzigen
Wachtwoord vergeten?

Ogenblik a.u.b. ...